starboy

دامپزشکی

دانستنیهای جالب درباره مرغ مینا (بهترین مرغ مقلد)

 
مرغ مینا (مرغ مقلد) بهتر است این پرنده را از وقتی خیلی کوچک است حدودا 2 تا 3 هفته ای خریداری کنید زیرا خطر مردن را هم پشت سر گذاشته است ...

 

جوجه های مینا وقتی خیلی کوچک هستند و هیچ بال و پری در نیاورده اند بدنشان به باد حساس است و نباید در مجاورت باد قرار گیرند، بهترین موقع برای خرید جوجه مرغ مینا ماه های خرداد و تیر است. پرنده های بزرگتر تا آخر عمر وحشی می مانند و بهتر است آنها را در طبیعت رها کنید.

تعیین سن: هرچه بیشتر از سن مرغ مینا بگذرد دور چشم هایش بیشتر رو به رنگ زرد می رود. و با چین و چروکهای ریزی همراه می شود.

تعیین جنسیت: کافیست به دهان باز این پرنده نگاه کنید اگر داخل دهانش سیاه رنگ بود یعنی نراست.

جنس نر بهتر است یا ماده؟ هر دوی انها مقلدین خوبی هستند و پرنده ماده هم به خوبی پرنده نر قدرت حرف زدن و فراگیری کلمات و جملات را دارد. اماعده ای اعتقاد دارند مرغ مینای نر سخنگوی بهتری است. اما در عوض مرغ مینای نر پس از 2 سال که به بلوغ رسید مست می شود و در صورت امکان از خانه به دنبال جفت فرار خواهد کرد.

جیره غذایی: پرنده ای همه چیز خوار است انواع میوه ها و دانه ها و حشرات و جانوران کوچک مانند ملخ و پروانه. نوعی غذای اماده هم با قیمتی مناسب برای این پرنده در دسترس است با نام دانه پارس (پلت).

طول عمر: حداکثر 15 سال ، در اواخر عمر پرها ریخته و رویش مجدد نخواهد داشت، در این دوران هم به مانند دوران کوچکی به باد و سرما حساس هستند.مرغهای مینای پیر را بویژه در ماه های سرد بایستی در دمای معتدلی نگه داشت تا دچار لرزش و اشکالات تنفنی نشوند.

نکاتی در مورد جوجه مینا
دقت کنید که یک مینای سالم، در مدت شش هفته یا اندکی بیشتر، پردار خواهد شد.
چشمهای آنها شفاف درخشان، مجاری بینیش باز و شفاف، و پرهای اطراف مقعد تمیز می باشد.
پر و بال مینای نوزاد، تیره و مات بوده و پوست غبغبش محکم، و زرد کمرنگ است

مرغ مینا پرنده ای باهوش است که قدرت تقلید صدای فوق الاده ای دارد و می تواند کلمات زیادی را بیاموزد و صداهای اطرافش مانند صدای زنگ خانه یا تلفن یا دزدگیر ماشین و.... را به خوبی تقلید کند تا به انجا که به اشتباه بیفتید که مثلا این صدای تلفن است یا مرغ مینا !! مرغ مینای من صبح ها برای بیدار کردنم تمامی این صداها را در می آورد و در اخر به خاطر انکه گول نمی خردم بسیار ناراحت می شد زیرا اوایل سریع به اشتباه می افتادم و پا می شدم و مثلا میرفتم ببینم کیه زنگ خونه یا تلفن زده...

مرغ مینا پرنده حسودی است یعنی به وجود پرنده یا حیوان دیگری در خانه  و نزد صاحبش حسادت می کند ، اگر از سوی کسی ازار ببیند فراموش نکرده و اگر موقعیت مناسب باشد بالاخره تلافی خواهد کرد.

شاید بتوان گفت مرغ مینا بهترین پرنده مقلدی است که تا کنون شناخته شده اما نگهداری از ان وقتگیر و دشوار است، مرغ مینا طبق عادت هنگام غذا خوردن خورده های میوه یا دانه ها و غذاهای نرم را به اینطرف و انطرف می پاچد روزنامه ای که در کف قفس این پرنده قرار داده می شود باید هر روز و یا 2 بار در روز تعویض شود. میله داخل قفس این پرنده هم باید دائما شسته و تمیز شود. امکانات و وسایل لازم برای ابتنی روزانه مرغ مینا نیز باید در فقس پرنده فراهم باشد.برای این کار می توان از یک کاسه سفالی که کف قفس قرار داده می شود استفاده کرد. همچنین می توان پیش از  ابتنی قسمت جلوی قفس را با یک ورقه پلاستیکی تمیز پوشاند تا از خیس شدن اطراف جلوگیری به عمل اید.

مرغ مینا بر خلاف طوطی ها اصلا خجالتی نیست و پیش روی غریبه ها و تازه وارد ها هم به راحتی صحبت می کنند.

شاید براتون جالب باشه بدانید که مرغ مینای اینجانب وقتی تکه نان شیرینی را به او می دهم می برد در ظرف اب چند ثانیه ای نگه می دارد تا کمی خیس و نرم شود بعد انرا می خورد !!

حتما تا به حال دیده اید که جوجه ی پرندگاه مختلف کنار منقارشان "زرد رنگ " است ، در این حالت که کناره های منقار شل و نرم است جوجه توانایی نوک زدن به زمین و دانه برداشتن را ندارد. به خاطر همین است جوجه ی پرنده ای مانند گنجشک یا مرغ مینا یا... حتی پر و بال هم در اورده باشند و به اینطرف و انطرف هم بپرند اما باز مادرشان غذا را در دهانشان می گذارد. هنگامی که سن جوجه مرغ مینا از یک ماهگی گذشت قسمتهای زرد رنگ ناحیه منقار از بین رفته و جای خود را به یک منقار قوی و سفت می دهند که روز به روز محکمتر می شود ، در این حالت پرنده احساس جوانی و قدرت می کند.

مرغ مینا ها حتی انهایی که از اول به دست صاحب خود بزرگ شده اند ،دوست ندارد که در دست گرفته شوند. اما اگر مجبور شدید که یک مرغ مینا را دست بگیرید شب هنگام تاریکی بهترین موقعیت است چون قدرت دید کمتری در تاریکی دارد و احتمالا ضربات دردناک کمتری به شما وارد می کند هنگام تاریکی.

اطلاعات کاملتر و بیشتر

مرغ مینا پرنده‌ای کوچک زیبا و دلنشین است که قابلیت بسیار خوبی برای تقلید صدا دارد و این توانایی شگفت انگیز باعث شده‌است که آدمی از سالیان بسیار دور به پرورش و نگهداری از این پرنده علاقمند شود. تاریخ اهلی شدن آن چندان مشخص نیست اما به نظر می‌رسد که لااقل سه هزار سال قبل این پرنده برای اولین بار در هندوستان اهلی شده باشد. مینا علاقمندان فراوانی دارد و بیشتر علاقمندان این پرنده را کودکان، زنان خانه دار و اشخاص تنها تشکیل می‌دهند، افرادی که تقلید صدای مینا باعث شده‌است تا در این پرنده همنشین مناسبی بیابند.

مینا پرنده‌ای از خانواده سار «استوماتیده» است که به دو صورت وحشی واهلی یافت می‌شود و دارای نژادهای مختلفی است که معروف ترین این نژادها مینای گوشواره‌ای و مینای معمولی است، نام این پرنده در زبان فارسی «مینا»، «مرغ مینا» و «مینای سخنگو» و «مرغ مقلد» است، در زبان عربی «المینه» ودر زبان انگلیسی Myna، Mynah، Mina، Mynas، Minah و در زبان فرانسوی و اسپانیایی به آن Martin و در زبان آلمانی به آن Beo و در زبان ترکی Mina است. نام «مینا» در حقیقت یک نام هندی است که ریشه‌ای سانسکریتی دارد و از زبان هندی به سایر زبان‌ها راه یافته‌است. گونه وحشی این پرنده در جنگل‌ها و دشت‌ها پراکنده‌است و گونه اهلی آن را می‌توان در بسیاری از خانه‌ها مشاهده کرد. مرغ مینا پرنده‌ای کاملاً اجتماعی و پر سر وصدا است که تا حدودی مانند سارها حالت تهاجمی دارد. اگر به هر دلیلی مورد آزار و اذیت قرار گیرد یا احساس خطر کند و به درختی نزدیک در حوالی لانه اش رفته، صداهای بسیار بلند و ناهنجاری را به معنای اعتراض از خود در می‌آورد. آن‌ها خود را سریعاً با محیط وشرایط اطراف شان تطبیق می‌دهند. بیشتر اجتماع آن‌ها در زمین‌های بایر واطراف باغ‌ها می‌باشد.

زیستگاه مینای معمولی به طور طبیعی در مناطقی از شرق افغانستان تا جنوب غربی چین واقع شده‌است. آن‌ها اغلب سرزمین‌های باز وکم درخت را برای زندگی ترجیح می‌ دهند. اما در بعضی از موارد در میان تمدن شلوغ شهری هم مانند پارک‌ها، گلخانه‌ها و مزارعی که به دست انسان‌ها ساخته شده‌است دیده می‌شوند. آن‌ها برای تفریح وسرگرمی با دیگر مرغ‌های مینا گلاویز می‌شوند وبه نزاع‌های دوستانه می‌پردازند. اما این نبردها به خشونت و خونریزی نمی‌انجامد. این پرنده انسان را از وجود مار مطلع می‌سازد و با مشاهده این حیوان با سروصدای زیاد محل وجود مار را به انسان نشان می‌دهد.

مینا قادراست که واژه‌ها را تقلید کند و کلمات زیادی را حفظ کند، به همین علت در هندوستان و بسیاری از کشورهای دیگر آسیایی به عنوان پرنده‌ای اهلی و خانگی مورد استفاده قرار می‌گیرد. این پرنده در هندوستان رمز عشق به شمار می‌روند زیرا که در طول زندگی بسیار ازدواج می‌کنند و برخی از دلباختگان هندی برای به دست آوردن دل محبوبه خود مرغ مینایی را تهیه کرده و پس ازآموزش دادن چند کلمه محبت آمیز آن را به محبوبه خود پیشکش می‌کنند.

رده بندی علمی مینا

خانواده سارسانان «استومیده Stumidae » خانواده‌ای است که سه جنس مینا را در بر می‌گیرد و این جنس‌ها عبارتند از: جنس مینای گوشواره‌ای یا گراکولا Gracula(دوازده گونه)، جنس مینای معمولی یااکری دوتریس Acridotheres (هشت گونه) و بالاخره جنس مینای بالی یا لیکوپسار Leucopsar (یک گونه).

رنگ واندازه وشکل ظاهری مینا

مینای معمولی سر و گردنی سیاه رنگ و پشت و سینه آن قهوه‌ای رنگ و در هنگام پرواز لبه‌های دم و زیر بال‌ها به رنگ سفید دیده می‌شوند. منقار و پاها و پوست پشت چشم‌ها به رنگ زرد است. رنگ پر مینای ماده همانند مینای نر است اما جثه کوچک تری دارد و رنگ پر و بال آن کم رنگ تر است. این پرنده برخلاف بسیاری از پرندگان به جای جهیدن بر روی زمین راه می‌روند. لکه‌های زرد موجود در پس سر مینای گوشواره‌ای در مینای معمولی دیده نمی‌شود و یا به صورت‌های دیگر و رنگ‌های دیگر ظاهر می‌شوند برای مثال در «مینای بانک» این لکه به رنگ پرتقالی است. لبه‌های دم پرنده در گونه مینای معمولی به رنگ سفید است و در مینای دمگاه سفید، رنگ پرهای اطراف دم پرنده نیز به رنگ سفید است.

مینای گوشواره‌ای: به طور کلی رنگ پر و بال تمام انواع مینای گوشواره‌ای سیاه متالیک است که در صورت تابش نور به رنگ‌های ارغوانی رنگین کمان، فیروزه‌ای و یا سبز تیره در می‌آیند. تمامی انواع مینای گوشواره‌ای، لکه‌های زردی در پشت و زیر چشم دارند که اندازه آن ازگونه‌ای به گونه دیگر متفاوت است و رنگ آن از زرد تیره تا زرد روشن متفاوت است، به این لکه‌ها «گوشواره» می‌گویند. تعداد این لکه‌ها معمولاً در پس سر دو عدد و در زیر چشم یک عدد می‌باشد و در برخی از گونه‌ها ممکن است که این لکه‌ها به یکدیگر متصل شده و لکه زرد بزرگی در پس سر پرنده تشکیل دهند.

نژادهای مینا

همان طور که قبلاً گفته شد در جهان بالغ بر بیست ویک گونه مینا وجود دارد که این گونه‌ها در سه جنس رده بندی شده‌اند و این سه جنس عبارتند از: جنس مینای گوشواره‌ای (شامل دوازده گونه)، جنس مینای معمولی (شامل هشت گونه) و جنس مینای بالی (شامل یک گونه). رنگ تمامی گونه‌ها به استثنای مینای بالی سیاه و تیره‌است و تنها مینای بالی به رنگ سفید است. در این جا به ترتیب گونه‌های مختلف مینا را شرح می‌دهیم:

نژادهای مختلف مرغ مینا

  1. گونه مینای گوشواره‌ای Hill Mynah
  2. گونه مینای معمولی Common Mynah
  3. گونه مینای بالی Bali Mynah

تغذیه مینا

مینا پرنده‌ای همه چیز خوار است و در طبیعت بیشتر بر انواع میوه‌ها، دانه‌ها، حشرات و جانوران کوچک نظیر ملخ و پروانه تغذیه می‌کند و معمولاً با پرسه زدن روی زمین به دنبال غذا می‌گردد. برگ‌ها را زیر و رو می‌کند و سعی می‌کند کرم‌ها و حلزون‌های مخفی شده در زیر برگ‌ها را صید کند. البته علاوه بر میوه جات و دانه جات بر کرم خاکی، گل، شهد گل و فضله ماکیان نیز تغذیه می‌کند. از موش و قورباغه و مارمولک نمی‌ترسد و آن‌ها را شکار می‌کند و حتی در صورت لزوم به تخم سایر پرندگان نیز رحم نمی‌ کند. گاهی اوقات نیز بر روی پشت گاوها می‌نشیند و سعی می‌کند که حشرات موجود بر روی آن و یا حشرات موجود در اطراف تغذیه نماید. مینا بر روی زمین‌های شخم زده نیز به دنبال حشراتی می‌گردد که براثر شخم زدن از زیر خاک بیرون آمده‌اند، به هرحال پرنده‌ای مفید به شمار می‌رود که می‌توان به راحتی از آن برعلیه آفات کشاورزی استفاده کرد.

تولید مثل مینا

در شهر، مینای بالغ لانه خود را زیر لبه پشت بام می‌سازد و اما در بیرون شهرها معمولاً لانه خود را در سوراخ درخت‌ها می‌سازد و یا این که از لانه‌های قدیمی پرندگان دیگر استفاده می‌کند. لانه مینا از علف و شاخه‌های نازک همراه با تکه‌های کاغذ و غیره ساخته می‌شود. هردو والدین جوجه‌ها را بزرگ می‌کنند و لانه را نیز به کمک هم می‌سازند. قبل از تخمگذاری پرنده نر چنانچه کاکل داشته باشد کاکل خود را بر می‌افرازد و در معرض دید پرنده ماده می‌گذارد و منقار خود را بالا و پایین می‌برد و از خود صدای مخصوصی در می‌آورد و اقدام به تمیز کردن پر وبال پرنده ماده می‌کند و بدین گونه سعی می‌کند توجه پرنده ماده را به طرف خود جلب کند. البته گاهی نیز دیده شده که دو پرنده نر در کنار هم این رفتارها را از خود نشان داده‌اند. پرنده ماده نیز در قبال رفتارهای جنسی پرنده نر تحریک شده و به آرامی روی نشیمنگاه نشسته و با پایین آوردن بدن خود، پرنده نر را به جفتگیری دعوت می‌کند. جفتگیری چند ثانیه بیشتر به طول نمی‌کشد و ممکن است که پرنده نر چندین بار در یک روز جفتگیری کند اما در واقع برای بارور کردن یک خوشه تخم، فقط یک بار جفتگیری کافی است. پس از جفتگیری پرنده ماده خود را برای تخمگذاری آماده می‌کند.

 

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم آذر 1390ساعت 0:7  توسط دکتر توسلی , جمالی  | 

تصاویر خبری برتر سال 2010 از حیوانات

 
وب سایت نشنال جئوگرافیک اقدام به انتشار برترین تصاویر خبری مطبوعات کرده است. چند تصویر که دارای ارتباط با حیطه وبلاگ دامپزشک و مطالبی مختصر در مورد آنها را در ادامه  مطلب مشاهده کنید.

  قوهای Whooper در پایان روز بر روی خلیج یخ زده  Notsuke Bay  ژاپن



یک مرد در حال حمل لاشه یک کوسه در  Mogadishu سومالی


شمشیر ماهیان اقیانوس اطلس در حال تغذیه از ساردین های اسپانیایی

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم آذر 1390ساعت 0:3  توسط دکتر توسلی , جمالی  | 

آفلاتوکسیکوزیس

تاریخچه :

طی سالهای 1950 در جنوب شرقی آمریکا نو عی بیماری به نام هپاتیت xدر سگها اتفاق افتاد که با مصرف غذا های کپک زده سگها همزمان بود. در سال 1960 در انگلستان دلایلی به دست آمد که همان ما یکو تو کسین عامل مرگ ومیر زیاد بو قلمون ها در اثر مسمو میت کبدی شده است. (بیماری x بوقلمون).کنجاله بادام زمینی که از برزیل به انگلستان صادر شده بود به میزان زیادی به قارچ های Aspergillus.parasiticus . aspergillus flavus که توتید آفلا تو کسین می کنند آلوده بود.داستان آفلاتو کسین از نظر تاریخی مهم است. آفلاتو کسیکوزیس بخاطر ایجاد مشکلات ناشی از ما یکو تو کسین ها در زنجیره غذایی و سهولت انتشار گسترده آنها ،توجه عموم را به خود جلب نمو ده اند

آفلاتوکسین ها :

آفلاتوکسین ها شایع ترین و زهرآگین ترین مایکوتوکسین است این زهرا به توسط قارچ هایی از نوع : penicellium. Pubelrulum aspergillus . parasiticus . aspergillus flavus تولید می شود asperqillusflavus به آسانی در اثر حرارت و مواد شیمیایی از بین می رود ولی سموم به وجود آمده از آن تحت ثاتیر گرما قرار نمی گیرد و در اثر گرما تغییر در آن ها حاصل نمی شود . البته بیشتر فعالیت شان بعد از قرار گرفتن در معرض گرمای خشک 250 درجه سانتی گراد و گرمای مطلوب 120 درجه باز می گردد ولی ممکن است در برابر نور خورشید از بین بروند . عمده ترین شکل طبیعی آفلاتوکسین ها G2و G1وB2,B1 است این مایکوتکسین ها را براساس موقعیت شان و رنگ فلئوسانت در لایه نازک کروماتوگرام وقتی در زیر نور ماوراء بنفش قرار می گیرند نامگذاری

می کنند که آفلاتوکسین های B1,B2 آبی و آفلاتوکسین های G2و G1 یک رنگ فلئورسانت سبز تولید می کنند . سموم دارای وزن مولکولی کمی هستند (,B2=312 B1=348 ) و در شرایط طبیعی غیر آنتی ژنیک هستند . در بین این 4 نوع آفلاتوکسین معمولا نوع B1 قسمت عمده این سم را در غذا تشکیل می دهد و از سایر انواع سمی تر و سرطانزاتر است .

آفلاتوکسین های M1 . M2 متابولیت های هیدراته B2,B1 هستند که در شیر حیوانات شیرده از قبیل گاوشیری یافت شده است .

گرد بادام زمینی ، ذرت مایلو ، جو ، گندم ، پنبه دانه ، سویا ، پودر ماهی ، سور گوم و سایر غلات و دانه های روغنی و غذاهای حاوی این اقلام در تمامی مراحل از رشد تا دروی محصول اگر با قارچ آلوده شوند بزودی افلاتوکسین در آنها ایجاد می شود که به وسیله آسیاب کردن نیز از بین نمی رود و می تواند به تولید سم ادامه دهد . در سویا و سایر دانه های کوچک آفلاتوکسین ها عمدتا در طی ذخیره سازی تولید می شوند . در سویا فقط مقدار کمی از افلاتوکسین B1 بوسیله دو گونه قارچ خانواده آسپریلوس ها تولید می شود . محیط گرم و مرطوب زیاد برای تولید این سم در غذا ها مناسب است . این قارچ برای رشد خود نیازی به رطوبت % 13 یا بیشتر دارد . در رطوبت 5/12 یا کمتر رشد کم و یا احیانا رشدی صورت نمی گیرد و دما باید حداقل 25 درجه سانتی گراد باشد . بیشتر آلودگی ها در ذرت اتفاق می افتد زیرا رطوبت در این دانه ها معمولا از % 13تجاوز می کند . وقتی این قارچ در ذرت رشد می کند معمولا تولید آفلاتوکسین ها B2,B1 می کند . البته خشکسالی و کودهای نامناسب ، تاخیر در برداشت محصول ، آفات نباتی ، تخریب دانه توسط حشرات ، صدمات مکانیکی در طول درو در آلودگی محصول با قارچ و ایجاد توکسین دخالت دارد . شرایط نامناسب انبار غلات و غیر بهداشتی بودن وسایل تهیه و توزیع مواد غذایی ، رشد قارچ و ایجاد توکسین را تشویق می کند .

خوک ، سگ ، اسب و گوساله بخصوص حیوانات جوانتر بیشتر به اثرات سمی آفلاتوکسین ها حساس هستند . البته در این میان گوسفند مقاومت بیشتری نشان می دهد .

شرح بیماری :

تا ثیرات آفلاتوکسین وابسته به دز ، زمان و گونه شان است که بیماری بدو صورت حاد و تحت حاد بروز می کند چون مقاومت اکتسابی در برابر زهرابه تدریجا حاصل می شود . مسمومیت حاد بندرت در حیوانات اهلی به جز سگ رخ می دهد چون مقادیر بالا و غیر متعادل غذای آلوده را در یک زمان حیوان ممکن است بلع کند.

نشانه های مسمومیت حاد : خونریزی وصدمه کبدی ، اسهال خونی ، علائم عصبی ، عدم تعال ، تشنج ، مرگ ناگهانی است . مسمومیت تحت حاد : نارسایی کبدی و کاهش عملکرد آن همراه با زردی ، بی اشتهایی ، عدم تعادل ، ناتوانی در امر تولید مثل (مانند سقط جنین ) ، ضعف و لرزش عظلانی ، آهسته شدن حرکات شکمبه ، اغما و مرگ می گردد .

سم به وسیله معده جذب شده و توسط کبد متابولیزه می شود و براساس رنج متابولیت ها در شیر و ادرار ظاهر می شود . آفلاتوکسین ها توسط شبکه اندوپلاسمیک صاف هپاتوسیت ها به واسطه های سمی تبدیل می شوند . اثرات سرطانزایی ، سمی ، تراتوژنیک آفلاتوکسین ها به علت اتصال واسطه های سمی به DNA و RNA سلولی است که با ایجاد وقفه در DNA پلی مراز و ترانس لوکاس ریبوزومی و نهایتا مهار سنتز پروتین باعث بروز آسیب های کبدی و نشانه های درگیری سیستم عصبی مرکز می شود و همچنین از دیگر اعمال آن مداخله در تنفس میتوکندری سلول است .

عموما کبد های مبتلا دارای قوام سفتی هستند و رنگ پریده به نظر می رسند . از نظر میکروسکوپی دژنرسانس چربی و نکروزهپاتوسیتها ، هیپرپلازی صفراوی ، فیبروز و شکل نامناسب هپاتوسیت ها دیده می شود . البته عوارض کبدی متغیر است از التهاب حاد بهمراه نکروز هپاتوسیت ها و باقی ماندن صفرا در مجاری شروع می شود که بدین شکل وقتی فعالیت کبد به طور عمده ای تغییر کند به عوارض دیگری از جمله : اختلال در انعقاد خون ، یرقان ، سیروز منتهی می شود . سطوح سروزی و مخاطی دچار خونریزی شدید می گردند در حضور مقادیر متوسط آفلاتوکسین ، اختلال و تضعیف عملکرد ایمنی نیز ممکن است وقوع یابد .

کم خونی ، رنگ پریدگی ، بالا رفتن سطح آنزیم های وابسته به کبد ( مانند : آلکالن فسفاتاز ، اسپارتات ترانس آمیناز ، گلوتامیک اکسواستیک ترانس آمیناز ، اورنیتین کاربامیل ترانسفراز ، بیلی روبین تام ) و کاهش آلبومین از دیگر عوارض این مسمومیت است که نقص فعالیت کبدی با کلیرنس بروموسولفا لئین اندازه گیری می شود . علاوه بر آسیب های کبدی دزهای بالا امکان تغییرات دژنرسانس در توبول های پروکسیمال کلیه را ایجاد می کنند . تیموس هم می تواند تحت ثاثیر قرار بگیرد و بطوریکه آفلاتوکسین B1 ، آپلازی قسمت قشری تیموس را تحریک می کند و باعث کاهش پاسخ های بین سلولی می شود . در این بین ایمنی همورال حداقل تاثیر را می پذیرد ولی کاهش سطح کمپلمان و فعالیت فاگوسیتوزی در حیواناتی که به طور تجربی با آفلاتوکسین مسموم شده اند گزارش شده است . مطالعات اپیدمیولوژیکی که بر روی سرطان بدخیم کبد در انسان شده نشان می دهد که آفلاتوکسین ها با ویروس هپاتیت B فعالیت سینرژیسم دارند .

بررسی آفلاتوکسیکوزیس در حیوانات و اثرات و پیامدهای مسمومیت با آن :

سگ : بروز آفلاتوکسیکوزیس عمدتا در سگ های زباله خوار مشاهده شده است که بیشتر حساسیتشان به آفلاتوکسین B1 بوده است . آفلاتوکسیکوزیس مزمن در سگ با کاهش وزن ، زردی ، آسیت همراه است . خونریزی های SUBSEROSAL و SUBMUCOSAL در حفره سینه و شکم مشاهده می شود و کبد زرد رنگ است . آفلاتوکسیکوزیس حاد در سگ بوسیله خونریزی ، نکروز هپاتوسلها که در ابتدا مرکز لوبولی است و سپس MASSIVE می شود . افزایش صفرا هم ممکن است مشاهده شود ولی حالت مزمن شایع تر است .

ماهی قزل آلا و موش صحرایی : حضور آفلاتوکسین در جیره ماهی قزل آلا رنگین کمانی به میزان PPM 0/01 سرطانزاست . موش هایی که بطور تجربی توسط غذاهای آلوده تغذیه شدند دچار سرطان کبد می گردند که بدخیم است و تولید متاستار می نماید .

اسب : آفلاتوکسیکوزیس در اسب گزارش شده ولی خیلی بندرت این مسئله رخ می دهد چون اسب ها معمولا تمایلی به مصرف غذاهای فاسد ندارد و هیچ علامت کلینیکی گزارش نشده ولی بیماری بعد از یک دوره علائم اولیه که 3 تا 4 روز طول می کشد و بعد از مدت کوتاهی از خوردن غذای آلوده می گذارد شروع می شود که 5 روز به طول می انجامد . ضایعات نکروپسی شامل : التهاب کبد ، فیبروز کبد ، هیپرپلازی مجرای صفراوی ، التهاب هموراژیک روده ، دژنرسانس میوکارد .

طیور : بر حسب حساسیت جوجه مرغابی ، پولت ، جوجه غازها ، قرقاول ها و مرغ و بوقلمون ها درجه بندی می شوند که بترتیب بیشتر تا کمتر است . به دو صورت حاد و مزمن چون مقاومت اکتسابی در برابر زهرابه تدریجا حاصل می شود . بیماری در ابتدا به صورت حاد در گله ظاهر و تدریجا به اشکال مزمن تبدیل می گردد . نشانه های بالینی معمولا افسردگی ، اسهال ، بی اشتهایی، کم خونی و بالاخره مرگ است . در اشکال حاد بیماری مرگ در ظرف 2 تا 3 روز ظاهر می شود .2 تا 4 روز قبل از مرگ حیوان مبهوت و در هنگام حرکت تلو تلو می خورد و بالاخره بگوشه ای می افتد . جوجه بوقلمون ها و اردک ها معمولا با تشنج و در حالت انحراف گردن تلف می شوند . کبد متورم و بزرگ ، پانکراس و کیسه صفرا نیز بزرگ می شوند . البته نشانه های مسمومیت در پرندگان غیر اختصاصی است اختلال در رشد و بازده مواد غذایی ، افزایش تلفات در اثر عوامل عفونی و نشانه های شبیه به اختلات تغذیه ای بروز می کند .

مراحل مختلف بیماری با مرور زمان تشدید می گردد مثلا جوجه ها معمولا نسبت به پاراتیفوئید مقاوم هستند در صورتیکه آفلاتوکسین حتی به مقدار کم در بدن آنها ایجاد گردد از بیماری پاراتیفوئید می میرند . ناسازگاری و ضایعات زیر همراه آفلاتوکسیکوزیس گزارش شده اند :

1- توقف رشد

2- کاهش درجه لاشه

3- کاهش ضریب تبدیل غذا به گوشت FEED CONVERSION

4- افزایش موارد خارج شدن لاشه از مصرف غذای عموم

5- افزایش حساسیت نسبت به سرما اما نه گرما ی زیاد

6- افزایش آسیب پذیری استخوان ها ، آسیب پذیری استخوان های را تا میلیون ها دلار خسارت تخمین زده اند . ریکتز در حد کمبود ویتامین D جیره غذایی می تواند در گله باقی بماند .

7- کاهش پیگمانتاسیون ، رنگ پریدگی ساق پا ، تاج ، مغز استخوان

8- افزایش حساسیت نسبت به سدیم در نتیجه آزار وارده به کلیه

9- پائین آمدن قند خون

10- کاهش هموگلوبین خون و زمان انعقاد و افزایش کبود شدن ، پاره شدن عروق خونی در نتیجه خونریزی موضعی و کبود شدن در طول مدت حمل و نقل و بسته بندی کردن یکی از عوارض بروز آفلاتوکسین در مرغها است زیاد کبود شدن لاشه خسارتی معادل 50 میلیون دلار در سال در ایالات متحده تخمین زده شده است .

11- افزایش احتیاجات پروتین چون پروتین خون کاهش می یابد . شدت عوارض بیماری با سن طیور نسبت معکوس دارد و در جوجه های یکروزه بسیار شدید است .

12- تخریب متابولیسم چربی . با انتقال چربی تداخل می شود و در مرغ ها چربی در کبد ذخیره شده و کبد بعلت تمرکز چربی زرد و بزرگ می شود و این در حالی است که مقدار کلی چربی بدن کاهش می یابد در بوقلمون اندازه کبد تقلیل پیدا می کند .

13- با ایمنیت در برابر سایر بیماری ها تداخلی پیدا می کند تاثیر این مساله در بیماری های میکروبی از همه بیماری ها بیشتر است زیرا آفلاتوکسین با ایمنیت سلولی تداخل پیدا می کند (فاگوسیتوز ارگانیسم های مهاجر ) ، مقاومت در برابر استافیلوکوکوزیس کلی باسیلوز ، کوکسیدیوز وبای مرغان و واکسن های زنده وبا ، پاراتیفوئید و CANDIDA ALBICANS ، بیماری مارک کاهش می یابد بدون شک میکربهای دیگری نظیر پسودوموناس نیز در این رابطه وجود دارند که مقاومت بدن در برابر این قبیل میکروب ها نیز نقصان پیدا می کند . البته تاثیر کمی در برابر بیماری های ویروسی دارد . این بیماری در تولید و تظاهر ایمنی اکتسابی بدن در برابر باکتری ها دخالت کرده آنرا تقلیل می دهد . اثر آن بر روی غده تیموس است ولی بر روی بورس فابرسیوس و طحال اثر ندارد بر ایمنیت اکتسابی در برابر بیماری نیوکاسل اثر ندارد ولی از میزان انترفرون می کاهد .

14- آفلاتوکسین Carcinogenic است .

15- دفع غذاهای هضم نشده چون همراه آفلاتوکسیکوزیس کاهش راندمان ضریب تبدیل غذا رخ می دهد .

16- در مرغ ها باعث کاهش تولید تخم مرغ، پایین بودن کیفیت تخم مرغ می شود البته طیور ماده حساس تر از نر ها هستند. مسمومیت در مرغ داری های مرغ مادر با افزایش تلفات جنین پایین بودن میزان جوجه در آوری و افزایش تغییر شکل جنین توام است البته هفت روز پس از قطع افلاتوکسین در غذا بهبود مشخصی در وضع جوجه در آوری مشاهده می شود . مرغ های تخم گذاری که توسط غذای آلوده به افلاتوکسین تغذیه می شوند افلاتوکسین در تخم مرغ شان به خصوص در زرده یافت می شود .

17- در مرغ ها و خروس ها موجب کاهش توان جنسی و تولید مثل می گردد در طیور نر باعث کاهش غلظت تستوسترون پلاسما می شود .

البته اثرات آفلاتوکسین ها بیشتر به میزان آن بستگی دارد .ارتباط حساسیت مرغ ها و پولت ها به افلاتوکسین در جدول زیر نشان داده شده است :

اثر غلظت در غذای مصرفی گونه

مرگ حاد ، نکروز کبد و خون ریزی

تخریب انعقاد خون

کمبود شدن

سد ایمنی و کم شدن مقاومت بدن

مقاومت نسبت به سایر بیماری ها

تخریب رشد 1ppm

5-10ppm

2/5ppm

0/6 ppm

0/25ppm

0/6 -10 ppm

1/5-2/5ppm



0/25 ppm

پولت

مرغ

مرغ

مرغ

پولت

مرغ

مرغ



پولت

در اینجا نکته قابل توجهی وجود دارد که با اینکه پرندگان بالغ بیشتری از پرندگان جوان در برابر افلاتوکسین مقاومند ولی در اثر مصرف تدریجی این زهرابه ، همین آثار در آنها بوجود می آید .



نشخورکنندگان : نشخورکنندگان حساسیشان نسبت به سم متفاوت است .

- گوسفند : مقاومت خوبی نسبت به بیشتر آفلاتوکسین ها از خود نشان داده است و اکثر

افلاتوکسین ها که به گوسفند تجویز شد در بدنش تخریب و از بین رفته است . البته در گوسفند اخته نر دز 4mg/kg مرگ را در عرض 15-18 ساعت بدنبال دارد . که منجر به حساسیت حاد کبد می شود دردز 2mg/kg افزایش میزان تنفس در افزایش دما 5/1 درجه و اسهال بهمراه خون و موکوس مشاهده می شود در دز 0/23mg/kg کاهش اشتها و اسهال که در دزهای مشابه در مورد گوساله و خوک هم بهمین شکل گزارش شده است .

- گاو و گوساله : در گوساله علائم کلینیکی شامل: کوری ،چرخش دورانی ، زمین خوردن ، تکان خوردن گوش ، سائیدن دندان ها به هم ،اسهال ،زور پیچ شدید و پایین افتادگی معقد است در نهایت تشنج و سقط معمول است . حیوانات آلوده معمولا در عرض 48 ساعت می میرند . گوساله ها در 3 – 6 ماهگی از همه حساس تر هستند . افلاتو کسیکوزیس سبب لخته شدن خون در گوساله ها می شود و منجر به توسعه و احتمال هماتوم می شود . ممکن است دز پایینی از آفلاتوکسین سبب بیماری خاصی در حیوان نشود ولی منجر به کاهش وزن ،بی اشتهایی ، کاهش تولید شیر شود و اسهال اتفاق بیفتد .

سم می تواند به داخل شیر وارد شود که ممکن است سبب افلاتوکسیکوزیس در گوساله شیر خوار و بیماری در افرادی که از آن شیر استفاده می کنند شود . زخم های کبدی مشخص در گوساله های تازه متولد شده مشاهده می شود که در نتیجه عبور سم از جفت است .

اگر میزان زیادی از افلاتوکسین توسط گوساله در یک وعده غذایی بر داشته شود تقریبا 2 – 3 در صد آن به روده می رسد و سطوح آفلاتوسیین B اگر متجاوز بر 100 میکروگرم در کیلو غذا باشد منجر به مسمومیت برای گوساله می شود . مکمل کردن روی در رژیم غذایی برای جلوگیری از افلا توکسیکوزیس در گوساله موثر است . در گوساله ها 2 / 0 قسمت در میلیون در جیره به مدت 16 هفته موجب آسیب خفیف کبدی می شود .

در گاوهای بالغ 66/ . واحد در میلیون در جیره موجب آسیب خفیف کبدی پس از 20 هفته می شود . آفلاتوکسین در مقداری به کمی 15 / . واحد در میلیون در جیره ممکن است موجب آسیب شدید عضوی و مرگ های حاد در دام ها گردد و حضور بقایای آفلاتوکسین m1 در گوشت و شیر نیز به میزان قابل پیگرد قانونی می رسد آفلاتوکسین ها در بافت ها و شیر دام هایی که به مصرف خوراک انسان می رسند ، پخش می شود و بقایای آنها نگرانی قابل توجهی را به وجود می آورد .چنانچه جیره عاری از این سم تدارک دیده شود آفلاتوکسین طی 7 روز از کبد پاک می شود . اگر حداکثر میزان افلاتوکسین در جیره کمتر از 1 /. واحد در میلیون باشد ، گاوهای شیری می تواند آلودگی به آفلاتوکسین در شیر را به کمتر از 5.../. واحد در میلیون تقلیل دهند (میزان قابل قبول قانونی )در اثر آفلاتوکسیکوزیس کاهش تولید شیر و سر کوب ایمنی رخ می دهد . کلیه گوساله های آلوده ممکن است زرد باشد . آفلاتوکسین m1 در پنیر تهیه شده از شیر آلوده برای حداقل 3 ماه باقی می ماند .

خوک : در خوک ها فاصله زمانی بین خورده شدن سم و بروز علائم تقریبا زیاد است حداقل تا 6 هفته با توجه به سمیت مقدار غذای خورده شده متغیر است . نسبت مرگ و میر %20 اما ممکن است بالاتر از %40 هم باشد . خوک های پرواری از بالغین حساس ترند . البته خوک های جوان و ماده خوک های آبستن حساسترین دام ها نسبت به آفلاتوکسین هستند . در خوک های هیچ سندرم کلینیکی معینی وجود ندارد و تشخیص به ردیابی افلاتوکسین در غذا و سرم خون و نشانه های مشخص و یافته های هیستوپاتولوژیکی در کبد متکی است ولی حالاتی از جمله :عدم وضوح دید ،خواب آلودگی ،کاهش وزن ، بطور معمول عفونت های روده ای خفیف با اسهال و اسهال خونی عمومی اما نه همیشگی همراه است . البته سقط جنین هم گزارش شده است ولی در مورد ارتباطش با این افلاتوکسین هنوز شک وجود دارد . همانطور که توضیح داده شده در خوک ها بعد از تغذیه با این افلاتوکسین سندرم افسردگی ،تب ، کاهش عمل کبد به موازات زخم در آن ،کاهش پاسخ های ایمنی و افزایش سطح sgot,oct بوجود می آید . بعد از نکروپسی : آسیت و تورم کبد و ادم مزانتر مشاهده شده است .

تشخیص :

1 – آزمایش های شیمیایی : ته مانده غذای مصرف شده را تجزیه نموده و مایکوتوکسین را جستجو کرد . برای آزمایش شیمیایی می توانند ته مانده غذا رابه جوجه مرغابی ها (حساس ترین طیور به مایکوتوکسین ) بدهند .

2 – (THIN LAYER CHROMATOGRAPHY)TLCکه به وسیله ایجاد لکه های فلئورسانت انجام می گیرد که روش High-performance liquid chromatography (hplc)روشی آسانتر و سریعتر از TLC است ولی هزینه انجام آن بالاست . در روش کروماتوگرافی عصاره قارچ را می توان بوسیله تبخیر تغلیظ نمود و سپس توام با مواد مناسب کنترل کننده سموم روی صفحات HR سیلیس ژلاتین که قبلا در حلال کلروفرم : متانول : اسید فرمیک قرار داده اند مشخص نمود (به نسبت 1:2:97) پس از یک یا چند مرتبه عمل آوردن در این حلال صفحات را برای مشاهده لکه های آبی یا سبز با مقادیر RF تقریبی 35 / . تا 45 / . در معرض نور ماوراء بنفش قرار می دهند . سم M یا ماده زائد سم دارای RF کمتری است .

3 – آزمایش حلقه ای نایی در طیور : نای پولت ها به صورت حلقه ای بریده و قاچ قاچ می شود و عصاره آن به منظور پیدا کردن مایکوتوکسین مورد آزمایش قرار می گیرد . این آزمایش بی نهایت حساس است و غلظت پائینی مثل 10 واحد در میلیون را مشخص می کند .

4 – RADIO IMMUNOASSAY(RIA)

5 - ENZYME- LINkED IMMUNOSORBENTASSAY(ELISA)

کنترل :

1 – به منظور پیشگیری از استقرار و رشد قارچ ها مواد غذایی با آمونیاک مخلوط می شوند . مقادیر اندک افلاتوکسین ممکن است به صورت ترکیب با (سدیم کلسیم آمینوسیلکات های هیدراته ) خورانیده شوند تا مانع از جذب آفلاتوکسین ها شوند .

2 – تامین ویتامین K در جیره غذایی زیرا معولا بهمراه مسمومیت های قارچی کمبود این ویتامین نیز وجود دارد .

3 – در طول مدت جمع کردن دانه ها ، خرمن کردن آنها و ذخیره سازی دانه ها نکات زیر بایستی مورد توجه قرار گیرد :

(Aماشین را درست تنظیم کنید تا دانه ها در صورت استفاده از ماشین شکسته نشود توجه داشته باشید که بهترین منبع تولید مایکوتوکسین دانه های شکسته شده است .

B) بگذارید دانه ها در حد رطوبت تجویز شده قبل از خرمن کردن خشک شوند.

(C دانه ها را تمیز کنید آشغال و دانه شکسته را از بین ببرید تا امکان رشد قارچ فراهم نگردد.

(Dهر چقدر ممکن است سریعتر دانه ها را خشک و سرد کنید رشد قارچ ASPERGILLUS FLAVUS در پائین تر از 40 درجه فارنهایت (14 درجه سانتیگراد) حادث نمی شود .

E) جریان هوای کافی بمنظور کنترل درجه حرارت و رطوبت ایجاد نمائید از دانه های مرطوب بایستی اجتناب نمود توجه داشته باشید که دانه کم ولی خیلی مرطوب امکان آلودگیش بیشتر از دانه زیاد اما رطوبت متوسط است .

F) وسایل ذخیره سازی ، جمع آوری حمل و نقل دانه ها را بخصوص در هوای گرم تمیز کنید .

4 – کارخانجات تهیه دان بایستی :

A) از طریق الک کردن کثافات و دانه های شکسته را از ذرت بر طرف نمایید.

(B سقف انبار را از نظر در زگیری و جلوگیری از ریزش قطرات باران روی دانه های ذرت بازرسی نمایید .

(C ظروف فلزی را جلا داده و تمیز نمایید و با استفاده از کلرین آنها را ضد عفونی نمایید .

D) اجازه ندهید بخار ماشین بسته بندی به انبار بر گردد.

درمان :

بنا بر اسناد و متون در دست ،اعمال درمان بطور روشن و واضح مورد توجه قرار نگرفته و آنتی دوت اختصاصی پیدا نشده است ولی HATCH در (سال 1982) از متیوننین به همراه سیستئین و تیوسولفات سدیم در درمان آفلاتوکسیکوزیس حاد استفده نموده است بنا بر گزارش نامبرده اگر درمان فوق بهمراه درمان حمایتی انجام پذیرد نتایج رضایت بخشی را بدنبال خواهد داشت ابتدا ایجاد ایمنی PASSIVE و استفاده از مواد ضد میکروبی در درمان آفلاتوکسیکوزیس هم توصیه شده است
+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم آذر 1390ساعت 0:1  توسط دکتر توسلی , جمالی  | 

بررسی روش های کنترل بیماری نیوکاسل در طیور

بیماری نیوکاسل ( ND ) یکی از مهمترین بیماری هایی است که طیور و سایر گونه های پرندگان را درگیر نموده و تهدیدی جهانی برای تولیدات طیور صنعتی در سراسر دنیا میباشد . ویروس های مشخصی ، عامل بروز این بیماری میباشند .

 

ویروس واجد پوشش ، حاوی ژنوم سنس منفی RNA تک لایه ایی میباشد که نهایتا 15 کیلوبیس بوده و کدکننده RNA مستقیم ، RNA پلیمراز ، پروتئین های هماگلوتینین – نورآمینیداز ( HN ) پروتئین فیوژن ( F ) ، پروتئین ماتریکس ( M ) ، فسفوپروتئین ( P ) و پروتئین نوکلوئوکپسید می باشند .

این درحالیست که شدت و سختی رخداد بیماری ، عوامل مختلفی چون سویه ویروس ، گونه پرنده و همچنین ، فاکتورهایی چون وضعیت سلامت عمومی پرندگان ، بستگی دارد . جدایه های ویروس عامل بیماری نیوکاسل ( NDV ) در 5 پاتوتیپ تقسیم بندی میشوند . توجه داشته باشید که پاتوتیپ های فوق ، با نشانه های بیماری فوق در جوجه های درگیر ، مرتبط میباشند .

Viscerotropic velogenic NDV : تولیدکننده بیماری حاد و کشنده ایی میباشند که ضایعات خونریزی دهنده و برجسته ایی را در روده ایجاد می کنند .

Neurotropic velogenuc NDV : قبل از بروز نشانه های تنفسی و عصبی ، مسبب تلفات بالایی در گله ها می باشند .

Mesogenic NDV : تولیدکننده تلفات اندک ، بیماری حاد تنفسی و همچنین ، نشانه های تنفسی در برخی از پرندگان هستند .

Lenthogenic NDV : سبب بروز بیماری های تنفسی ملایم یا نامشخص می شود .

Asymptomatic enteric NDV : ویروسی غیربیماری زاست که به صورت اولیه درون روده ها تکثیر می شود .

اما توجه داشته باشید که گروه های یاد شده را نمیتوان به راحتی از یکدیگر تفکیک نمود . این در حالیست که گزارشاتی مبنی بر مشاهده علائم یاد شده در گروه های مختلف ، منتشر شده است . به اعتقاد بسیاری از محققین ، بیماری نیوکاسل بدخیم ، فصلی بوده و سبب بروز اپیدمی هایی در سراسر آفریقا ، آسیا ، آمریکای مرکزی و استرالیا می شود .

باتوجه به ضایعات اقتصادی بیماری نیوکاسل و تاثیرات آن بر تجارت جهانی ، رخداد این بیماری در طیور صنعتی را میتوان به OIE گزارش نمود .

باتوجه به مسادل یاد شده ، کنترل جهانی ND را تنها زمانی میتوان محقق نمود که تمامی کشورها ، شیوع بیماری فوق در محدوده قلمرو خود را به سازمان های جهانی گزارش دهند .

پایه های ملکولی بیماری زایی به شکافت سکانس اسیدهای آمینه پروتئین فیوژن و همچنین ، توانایی پروتئازهای سلولی خاص در شکستن پروتئین فیوژن پاتوتایپ های مختلف ، بستگی دارد . در خلال تکثیر ، قطعات ویروس بیماری نیوکاسل همراه با گلیکوپروتئین و همچنین F0 میباشند .

توجه داشته باشید که F0 به منظور ایجاد حالات بیماری زایی ، بایستی شکسته شده و به F1 و F2 تبدیل گردد . آن دسته از ویروس هایی که در بخش های شکسته شده F0 حاوی اسیدهای آمینه منوبازیک میباشند را غیربیماری زا می دانیم . چرا که این لایه ، تنها به آنزیم های تریپسین خارج سلولی شبه پروتئولایتیکی که درون سطوح غشای موکوسی ترشح میشود ، حساس است . بنابراین ، تحت چنین حالتی ، بیماری فوق به صورت منطقه ایی و بدون نشانه ، باقی می ماند .

این درحالیست که سکانس های ویروس هایی با آمینواسیدهای دی بازیک در پروتئین فیوژن خود ، سبب پخش عمومی ویروس عامل بیماری نیوکاسل حاد می شوند .

تکنولوژی هایی چون بیولوژی ملکولی ، ما را قادر ساخته است تا درک بالاتری نسبت به بیماری زایی و خاصیت آنتی ژنی NDV دریابیم . از سوی دیگر ، تکنیک های بهبود یافته برای سکانس های نوکلوئوتیدی و همچنین ، در دسترس بودن اطلاعات سکانس های ویروسی بیماری نیوکاسل ، نتایج معناداری را در بررسی های فیلوژنیک ، تولید خواهد نمود .

 

تنوع و گوناگونی ژنتیکی :

تنوع ژنتیکی قابل توجهی در میان ویروس عامل بیماری فوق شناسایی شده است . این درحالیست که بر اساس تحقیقات به عمل آمده ، ویروس ها خصوصیات جغرافیایی ، آنتی ژنی و همچنین ، پارامترهای همه گیر شناسی خود را به اشتراک می گذارند .

چنین موردی به طور حتم ، در پردازش و ارزیابی همه گیر شناسی جهانی و پخش منطقه ایی ND پرارزش خواهد بود . با بررسی های نژادی ، این نکته را درخواهید یافت که در تاریخچه ND ، دو تفکیک اصلی و اساسی روی داده است .

یکی از تقسیم بندی ها ، منجر به ایجاد دو کلاس یک و دو در مخزن اصلی این بیماری ( گونه های وحشی آبزی ) شده است . اخیرا و پس از دهه 1960 میلادی ، چنین طبقه بندی هایی در میزبان های ثانویه ( جوجه ها ) پدیدار شده است .

کلاس دو شامل انواعی از گروههای ژنتیکی میشود که نشان دهنده رخداد در نواحی خاص ، توزیع موقت و همچنین ، ارتباطات میان همه گیری های تعریف شده میباشد .

این گروهها شامل تمامی سویه های بدخیم شناخته شده ایی هستند که مسئول شیوع سریع الوقوع ND هستند . توجه داشته باشیم که ژنوتیپ دو ، دربرگیرنده ویروس هایی است که در پرندگان آبزی شکاری مقیم است . جالب آن که نسل بدخیم سویه های آندمیک استرالیایی در ژنوتیپ فوق قرار می گیرند . چنین ویروس های بدخیمی ، شباهت زیادی به آن دسته از عوامل بیماری زایی دارد که در استرالیا سبب بیماری آندمیک و بدخیم جوجه ها میشود .

این درحالیست که در سال 1940 میلادی ، سویه های لنتوژنیک برای نخستین بار در جوجه هایی در آمریکای شمالی یافت شد . این سویه ها ، در ژنوتیپ دو طبقه بندی میشوند . از این سویه ها در تهیه واکسن های زنده ( لاسوتا ، B1 ) استفاده شده است . سویه های موسوم به VGGA نیز در همان گروه طبقه بندی میشوند .

بایستی این نکته را مورد توجه قرار دهید که آیا استفاده از روش های کنترلی معقول می باشد یا خیر . از سوی دیگر ، بایستی از بیماری پرندگان حساس پیشگیری نموده و تعداد چنین پرندگانی را کاهش دهیم . با استفاده از سویه های مختلف واکسن های زنده یا غیرفعال می توان به درجاتی از حفاظت برعلیه بیماری ND دست یافت . واکسیناسیون ، با ایجاد پاسخ آنتی بادی محلی یا عمومی یا هردو ، پرندگان حساس برعلیه این بیماری را حفاظت می نماید .

این درحالیست که استفاده از ویروس زنده ضعیف شده در سطوح موکوسی ، سبب ایجاد ایمنی سیستمیک و همچنین ، محلی خواهد شد . بنابراین ، واکسیناسیون پرندگان مادر با واکسن های غیرفعال ، سبب بروز ایمنی عمومی همراه با حفاظت محلی اندک میشود .

برخی از محققین بر این باورند که ایمنی موکوسی ضد ویروسی به انواعی از آنتی بادی های محلی بستگی دارند که از سطوح مختلف اپیتلیوم ، به درون سطوح موکوسی رانده می شوند .

در اکثر موارد ، IgA به صورت محلی تولید شده و از طریق سطوح اپیتلیال انتقال می یابد . ایمنوگلوبولین فوق ، واجد نوعی اجزای ترشحی می باشد که خنثی کننده فعالیت های ویروسی است . در مواردی نیز ، گزارشاتی مبنی بر فعالیت محدودسازی چنین ترشحاتی در برابر ویروس ها ، منتشر شده است . اما این نکته را به یاد داشته باشید که این ترشحات ، توانایی جلوگیری از افزایش و همچنین ، تکثیر ویروسی پس از بروز درگیری های موکوسی را ندارند .

این نکته به اثبات رسیده است که سویه های B1 ، LaSota ، VG/GA سطوح بالاتری از IgA را منتقل میکند . بر اساس نتایج تحقیقات به عمل آمده ، سویه های VG/GA ، پس از واکسیناسیون ، با استفاده از  RT-PCR ، در مجاری تنفسی و روده ایی شناسایی شده اند . این درحالیست که به نظر می رسد چنین سویه هایی تمایل زیادی به حضور در روده ها دارند .

 

خطوط مشی متفاوت :

برخی از کشورها ، رویه ریشه کنی این بیماری را با استفاده از کشتار اجباری پرندگان بیمار و همچنین ، نابودی محصولات مرتبط با آن ها پذیرفته اند . تعدادی از کشورها نیز ، کاربرد واکسن های زنده خاص لنتوژن را مجاز دانسته و در مواردی نیز ، از واکسن های بسیار قوی تر استفاده می کنند .

این درحالیست که در برخی کشورها نیز ، چرخش بسیار بدخیم این بیماری ادامه دارد . چرا که چنین کشورهایی در تلاشند تا با واکسیناسیون پرندگان ، از چرخش ویروس فوق ، جلوگیری به عمل آورند .

سویه هایی از ویروس بیماری نیوکاسل که در واکسن های زنده تجاری مورد استفاده قرار گرفته اند ، در سه گروه طبقه بندی میشوند : گروهی که فاقد نشانه و علائم خاص می باشند چون VG/GA و V4 . واکسن های لنتوژنیک مثل B1 ، LaSota ، F و از سوی دیگر ، واکسن های منوژنیک چون Roakin ، Muktswar و Komarov .

نوع اول پارامیکسوویروس پرندگان ( AMPV – 1 ) از جمله عوامل بروز این بیماری میباشند . این ویروس از جنس Avulavirus است که در تحت خانواده Paramixovirinae و خانواده Paramixoviridae قرار می گیرند .

 

جدا نمودن چنین سویه ها از یکدیگر به فاکتورهایی چون انتخاب ، کلون کردن و همچنین برآورد معیارهای متفاوتت در تولید و بکارگیری آنها باز میگردد .

تمامی ویروس های واکسن مزوژنیک ، واجد دو جفت اسیدآمینه پایه در شکافت بخش F0 بوده و میزان ICPI آنها در حدود 1.4 می باشد . اکثر ویروس واکسن های زنده در حفره آلانتوئیک تخم مرغ های واجد جنین رشد می کنند . این درحالیست که بر اساس برآوردهای صورت گرفته ، برخی از سویه های مزوژنیک ، به سیستم های متفاوت کشت بافتی عادت کرده اند . از سوی دیگر ، مدیریت چنین واکسن هایی نیز هم به صورت اختصاصی و هم گروهی می باشد .

 

واکسن های کشته قوی :

چنین واکسن هایی از مایع آلانتوئیکی حاصل می شوند که فاقد بیماری زایی است . چنین واکسن هایی با روغن های طبیعی همراه می شوند . بنابراین ، چنین واکسن هایی ، گران تر از واکسن های زنده خواهند بود .

در روند تهیه واکسن های غیرفعال ، هر دو سویه بدخیم و لنتوژنیک مورد استفاده قرار گرفته اند . اما از منظر کنترل شرایط ایمنی ، استفاده از سویه های لنتوژنیک مناسب تر است چرا که در موارد دیگر ، مقادیر بالایی از ویروس های بدخیم مورد استفاده قرار می گیرند و تحت چنین شزایطی ، امکان عدم سرکوب ویروس ها و همچنین ، آلودگی های بعدی وجود خواهد داشت .

مقادیر بالای ویروس به منظور تولید واکسن نیرومند ، از اهمیت فراوانی برخوردار می باشند چرا که پس از تهیه واکسن ، هیچگونه تکثیری در ویروس ها روی نخواهد داد . بر اساس تجربیات به دست آمده ، با استفاده از سویه Ulster 2c میتوان به تیترهای بالایی دست یافت . این درحالیست که برخی از واکسن های تجاری غیرفعال با استفاده از بذر سویه های B1 ، LaSota یا F به دست آمده اند .

استفاده از تزریق عضلانی یا زیرجلدی به پرندگان ، این اطمینان را ایجاد خواهد نمود که هر پرنده ، دوز استاندارد و مناسبی را به صورت اختصاصی ، دریافت کرده است .

مدیریت مناسب برنامه های ایمنی سازی پرندگان در برابر بیماری نیوکاسل که با استفاده از واکسن های زنده و همچنین ، غیرفعال روغنی صورت می پذیرد ، عموما سبب بالا رفتن تیترهای آنتی بادی سرم پرندگان در مدت زمان های طولانی تر خواهد شد . از سوی دیگر ، در صورتیکه زمان پروسه ایمنی سازی پرندگان کوتاهتر گردد ، ویروس کمتری نیز در سالن پرورش ، منتشر خواهد شد .

این در حالیست که بایستی پرندگان را با مقادیر بالاتری از ویروس چالش داد تا بتوان علائم بالینی بیماری را مشاهده نمود . بر اساس گزارشات منتشر شده ، گروه های متفاوتی با ژن HN ایمنی زا می باشد . چنین گروه هایی در ترکیب با آبله ماکیان ، ویروس واکسینیا ، آبله کبوتر یا هرپس ویروس بوقلمون ، به کار برده می شوند .

این در حالیست که در بسیاری از متون علمی ، استفاده از این ناقلین ، واکسن و تکنولوژی مرتبط با آن ها در طیور صنعتی را ، منوط به عدم تاثیرات آن ها بر ایمنی مادری دانسته اند .

به هرحال ، توانایی چنین واکسن هایی در فراهم نمودن حفاظت های محلی ( همانند حفاظت جزئی نای ) کمتر از مقداری است که با واکسن های زنده NDV موسوم به دست می آمده است . نکته ایی که به طور حتم ، بایستی مد نظر قرار گیرد . 

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم آذر 1390ساعت 23:58  توسط دکتر توسلی , جمالی  | 

اطلاعات دارویی دامپزشکی

در پایگاه جامع اینترنی صنعت دام و طیور ایران اطلاعات مختصر و مفیدی در رابطه با داروهای رایج دامپزشکی ایران آمده است.

لیست این داروها در ادامه آمده است برای کسب اطلاعات راجع با این داروها بر روی آنها کلیک کنید.

   

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم آذر 1390ساعت 23:56  توسط دکتر توسلی , جمالی  | 

تولید مثل در خرگوش

خرگوشها تخمك‌گذاری القایی دارند . این بدین معنی است كه برای تخمك گذاری ، حضور جنس نر و یا تحریك جفت‌گیری لازم است . سیكل فحلی در خرگوش‌ها خیلی واضح نیست ، بلكه آنها یك ریتم تولید مثلی دارند كه شامل دو فاز است :


 

یك فاز پذیرش 14 ـ 12 روزه كه در این مدت خرگوشها تمایل به جفت‌گیری دارند
و یك فاز عدم پذیرش 2 ـ 1 روزه كه در این مدت اجازه جفت‌گیری داده نمی‌شود .

تخمك‌گذاری تقریبا ً 10 ساعت پس از جفت‌گیری و در نتیجه تحریك انجام شده ، صورت می‌پذیرد . در هنگام جفت‌گیری می‌بایست خرگوش ماده را به قفس نر منتقل نمود ، در غیر اینصورت ممكن است نزاع صورت گرفته و یا اینكه خرگوش نر تمایلی به جفت‌گیری نداشته باشد . عواملی وجود دارند كه بر طول این دو فاز مؤثر هستند كه از جمله آنها می‌توان به وارد زیر اشاره نمود :

تغذیه

كه اگر مناسب نبوده و انرژی ، پروتئین و مواد معدنی كافی را تأمین ننماید ، باعث طولانی‌تر گشتن فاز عدم پذیرش می‌گردد .

نور 
با افزایش طول روز فعالیت جنسی آغاز می‌گردد . اصولا برای اینكه فاز پذیرش آغاز گردد حداقل به 14 ساعت روشنایی نیاز می‌باشد و این امر نشان‌دهنده آنستروس فصلی در خرگوش است ، بدین ترتیب كه در شرایط نگهداری حیوان در خارج از منزل ، حول و حوش ماههای اسفند و فروردین تولید مثل آغاز گردیده و حوالی ماههای شهریور و مهر خاتمه می‌یابد . در شرایط نگهداری حیوان داخل منزل محدودیت تولید مثلی فوق وجود ندارد و در تمام طول سال ریتم تولید مثلی می‌تواند حضور داشته باشد .

درجه حرارت 

با افزایش درجه حرارت ، فعالیت جنسی افزایش می‌یابد كه البته مناسبترین دما در این حالت 15 تا 20 درجه سانتیگراد می‌باشد .

تحریكات جنسی 

در گله‌هایی كه خرگوشهای نر و ماده بصورت توأمان نگهداری شده و حضور یكدیگر را حس می كنند ، فاز پذیرش جنسی زودتر آغاز می‌گردد .

اندازه 

خرگوشهای نژاد كوچك زودتر (حدود 4 ماهگی) از نژادهای بزرگ (حدود 6 ـ 5 ماهگی) به بلوغ جنسی می‌رسند .

جنس
 
خرگوشهای ماده نسبت به نرها زودتر بالغ می‌شوند .



rabbit_mating1.jpg




آبستنی و زایمان

طول دوره آبستنی در خرگوش 30 تا 32 روز است . حدود روز 28 پس از جفت‌گیری می‌بایست یك جعبه زایمان (Nest box) در داخل قفس خرگوش ماده قرار داد . چرا كه در هفته آخر آبستنی خرگوش ماده ، موهای ناحیه شكم خود را كنده و بعنوان بستر در داخل جعبه زایمان قرار می‌دهد . در این حالت دهان حیوان پر از گلوله‌های مو می‌باشد و این عمل لانه‌سازی (Nest building) وی ممكن است با خارش اشتباه گردد . زایمان معمولا ً در طول شب صورت می‌گیرد و نوزادان بدون مو و فاقد قدرت بینایی و شنوایی و به تعداد 8 ـ 5 عدد بدنیا می‌آیند . چشمهای آنها در حدود 10 روزگی گشوده می‌شود و از روز سوم پوشش بدنشان شروع به رشد می‌كند . بچه خرگوشها معمولا در حدود 3 هفتگی از جعبه زایمان خارج شده و بتدریج شروع به خوردن غذاهای جامد می‌كنند . طول شیرخوارگی معمولا 4 تا 6 هفته است .

آبستنی كاذب

طول آبستنی در خرگوش 32 ـ 30 روز است . حال اگر خرگوش ماده جفت‌گیری نكند ولی به علت تحریك جنسی تخمک آزاد گردد ، در اینصورت جسم زرد ایجاد شده و بر روی تخمدان باقی می‌ماند كه باعث ایجاد علایم آبستنی در حیوانی كه جفت‌گیری نكرده می‌گردد . این حالت معمولا ً 18 روز طول می‌كشد .
 


rabbit_mating3.jpg


rabbit_mating4.jpg


rabbit_mating5.jpg


rabbit_mating6.JPG


rabbit_mating8.JPG

   

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم آذر 1390ساعت 23:51  توسط دکتر توسلی , جمالی  | 

اطلاعاتی در مورد قناری و بیماری های آن

مقدمه:

بطور کلی قناری ها نسبت به سایر پرندگان کمتر دچار بیماری می شوند . پرنده ای که جای مناسب داشته باشد و به خوبی تغذیه و نگهداری شود به ندرت نیازی به دارو و درمان پیدا خواهد کرد . در چنین شرایطی , قناری حتی در قفس نیز احساس رضایت خواهد کرد . مسلما به عنوان یک اصل کلی , پیشگیری بهتر از درمان می باشد ولی حتی با رعایت همه نکات بهداشتی , باز حوادث و بیماری ها اتفاق می افتند لذا باید مراقب باشید و با دیدن اولین علائم غیر طبیعی به دکتر دامپزشک مراجعه نمائید . لازم به یادآوری است که درمان بیماریها باید توسط شخصی انجام گیرد که در این زمینه تجربه کافی دارد چرا که برخی از مواقع مصرف داروهای اشتباه ویا مقدار نامناسب از داروهای موثر موجب عدم درمان یامسمومیت دارویی پرنده خواهد شد . بدتر از این حالتی است که شما بیماری را به صورت ناقص درمان کنید و پرنده به ظاهر سالم شود ولی در عین حال عامل بیماری را به تناوب و یا بطور دائم از طریق ترشحات و یا مدفوعش درمحیط پخش کند و موجب بیمار شدن سایر پرندگان , حیوانات و حتی انسان گردد . نکته دیگر اینکه با مصرف نادرست داروهای مختلف امکان دارد که عامل بیمار نیز دارای مقاومت دارویی گشته و دیگر به هیچ آنتی بیوتیکی حساس نباشد و شما پرنده هایتان را ازدست بدهید .

عفونت با باکتری ای کولای ( e.coli infection )

عامل این بیماری اشرشیاکولای است و بین بسیاری از گونه های پرندگان مشترک بوده و باعث بیماری میشود . برخی از انواع آن قدرت بیماریزایی شدیدی دارند و سایر انواع آن در تحت شرایط خاص مانند همراه شدن با شایر بیماریهای ویروسی و باکتریایی و یا شرایط بد نگهداری همراه با استرس های زیاد بیماریزا می گردند .
علائم بیماری بسته به حاد بودن و یا تحت حاد بودن بیماری متفاوت است . در صورتی که باکتری وارد خون شود , موجب کز کردن پرنده و مرگ سریع او می گردد ولی اگر باکتری در اندامهای مختلف جایگزین شود موجب عوارض متفاوتی می گردد . گاهی اوقات وارد دستگاه تنفس شده و عوارض تنفسی می دهد که معمولا ناشی از تهویه بد محل نگهداری پرنده و گرد و خاک زیاد می باشد اگر در مفاصل موضعی شود تورم مفصل و پادرد ایجاد می کند . در صورتی که وارد مجرای تخم شود موجب چسبندگی تخم و عفونت مجرا و نهایت مرگ می شود در دستگاه گوارش اسهال ایجاد می کند . در جوجه ها یا موجب تلفات قبل از خروج تخم می شود و یا جوجه به دنیا آمده ضعیف و کوچک بوده , دچار اسهال شده و بزودی تلف می گردد .


سالمونلوز (salmonellosis)

این بیماری در اثر تعداد زیادی از گونه های مختلف باکتری از جنس سالمونلا ایجاد می شود.اکثر گونه های این باکتری بین حیوانات مختلف و حتی انسان مشترک می باشند و درجات مختلف بیماری را ایجاد می کنند . این بیماری ممکن است از سه راه مختلف پرنده را مبتلا کند .
الف- آلودگی موجود در غذای مصرفی پرنده ( خصوصا تخم مرغ ) .
ب- آلودگی غذای پرنده با مدفوع جوندگان و یا فضولات پرندگان مبتلا .
ج- تماس مستقیم با پرنده تازه خریداری شده ای که یا درد وره کمون بیماری است و یا به صورت ناقل به ظاهر سالم میکروب را از خود دفع می کند .
به ندرت نیز انتقال بیماری از طریق دست انسانهای مبتلا به سالمونلا و یا گزش انگل های خارجی مانند کک ها اتفاق افتاده است . در این ارتباط نکته بهداشتی بسیار مهم این است که برخی از انواع سالمونلا در پرنده ایجاد بیماری نکرده و از طریق مدفوع به محیط خارج وارد گشته و در صورتی که با مواد غذایی مورد مصرف انسان تمای پیدا کند موجب مسمومیت های شدید غذایی تا حد مرگ می شود. علائم بیماری ناشی از اکثر سالمونلا های مختلف در انسان شامل عوارض گوارشی و مسمومیت غذایی می باشد بجز گونه های خاص سالمونلا که در انسان ایجاد بیماری تب روده ( حصبه ) می کند . در قناری بسته به گونه سالمونلای عامل بیماری , سن پرنده مبتلا و شرایط نگه داری , علائم درمانگاهی می تواند متفاوت باشد . اکثرا در جوجه قناری ها موجب مرگ و میر در روزهای اول بعد از خروج از تخم ویا حتی درون تخم و گاهی به هنگام خروج از تخم می شود معمولا هنگامی که قناری ماده به این بیماری مبتلا می شود , اکثر جوجه هایش ردون تخم از بین می روند و کمتر از%20 درصد آنها سالم به دنیا خواهند آمد . جوجه های مبتلا یی که از تخم خارج شده اند , کوچک و ضعیف بوده و اکثر آنها دچار اسهال می باشند . در شکلهای دیگر بیماری که پرنده بعد از خروج از تخم مبتلا می شود , ممکن است عوارضی چون خمودگی - چرت زدن - اسهال - بی اشتها یی و پف کردن را از خود نشان دهد . همچنین چند ساعت قبل از مرگ دچار لرزش - تشنج و غش شده و بالاخره تلف می شود . درمان باید براساس کشت میکروبی و آنتی بیوگرام انجام شود تا موثرترین داروی ممکن بکار رود .


عفونت با کمپیلوباکتر ( campylobacter infection )

عامل ایجاد این بیماری در پرندگان کمپیلوباکترژوژنای است . راه ابتلا از طریق دهان بوده و جهت ایجاد بیماری نیاز به عوامل مستعد کننده از جمله سایر عفونتها و یا استرس ها دارد . این باکتری در انسان نیز موجب ناراحتی های گوارشی می شود . علائم بیماری شامل بی اشتها یی - اسهال و لاغری تدریجی است .

پاستورلوز( pasteurellosis )

عامل ایجاد کننده آن باکتری پاستولامالتوسیدا می باشد . عامل بیماریزا می تواند از طریق دستگاه تنفسی جراحات جلدی وارد بدن شود و موجب بیماری گردد . این بیماری از جمله بیماری هایی است که بین پرندگان مختلف مشترک بوده و اکثر پرندگان به آن مبتلا می گردند . معمولا انتقال بیماری از طریق پرنده های ناقل به ظاهر سالم ویا جوندگان خصوصا موش رخ می دهد علائم بیماری بسته به میزان مقاومت پرنده و قدرت بیماریزایی میکروب می تواند متفاوت باشد . در شکل فوق حاد بیماری , پرنده بطور ناگهانی تلف می شود و از زمان کسل شدن پرنده تا تلف شدن او بیش از چند ساعت نمی گذرد و در طی این زمان پرنده چشمهایش را بسته - پف کرده و هیچ عکس العملی نسبت به محیط اطراف خود ندارد . حتی بعضی اوقات مرگ هنگام پرواز یا در حال غذا خوردن و در حالیکه پرنده به ظاهر سالم می باشد اتفاق می افتد . در اشکال خفیف تر بیماری عوارض تنفسی مثل ناله کردن خفیف و یا ریزش اشک و ترشحات از چشم وبینی مشاهده می شود . گاهی اسهال نیز وجود دارد .

عفونت استرپتوکوکی ( streptococcus infections )

عامل آن باکتری استرپتوکوکوس می باشد و در همه جا حتی گرد و غبار موجود در هوا نیز وجود دارد و معمولا در مواقعی که عفونتهای ویروسی و یا سایر بیماری ها پرنده را ضعیف کند بعنوان یک میکروب فرصت طلب موجب بیماری میگردد . اکثرا در طول دوران جنینی و یا ده روز اول پس از خروج جوجه از تخم موجب تلفات می گردد. به ندرت نیز در پرندگان مسن تر ایجاد بیماری می کند در بین پرندگان و پستانداران مشترک می باشد ولی به طور کلی در پرندگان اهمیت کمتری دارد .
علائم بیماری متفاوت بوده و عوارض مختلفی ایجاد می کند . مثل آبسه های پوستی - زخمهای چرکی - آندوکاردیت وجتاتیو بر روی دریچه های قلب - تورم مفاصل - لنگش و بالاخره آبسه کف پایی . گاهی میکروب وارد خون شده و در طی یک یا دو روز موجب مرگ سریع همراه با عوارضی همچون افزایش تعداد تنفس در ساعات پایانی عمر پرنده - پف کردن - اسهال و بستن چشم ها می شود . در قناری ممکن است تلفات خیلی زیاد باشد . بعضی وقت ها پرنده دچار عوارض عصبی و افزایش تحرک می شود و به نظر هیجان زده می آید , به طوری که خودش را به اطراف زده و در اثر جراحات بوجود آمده و یا ضربه و خونریزی داخلی تلف می گردد .


لیستریوز( listeriosis )

این بیماری دراثر باکتریی بنام لیستریامونوسیتوژنز بوجود آمده و در بسیاری از انواع پرندگان و پستانداران ایجاد عوارض می کند . ولی در بین پرندگان , قناری نسبت به این بیماری حساس تر است . انسان نیز نسبت به این باکتری حساس بوده و گاهی دچار مننژیت می شود . معمولا باکتری از راه دهان وارد بدن شده و بیماریزا می گردد . خوشبختانه نسبت به انواع ضدعفونی کننده های رایج حساس می باشد و به سرعت از بین می رود . این بیماری در شکل حاد موجب تلف شدن پرنده ظرف مدت یک تا دو روز می شود . در مواقعی که دوره بیماری طولانی تر می شود , عوارض عصبی مانند لرزش و پیچش گردن و فلجی نیز بروز می کند .


بیماری اریزیپلاس ( erysiplas )

این بیماری در اثر باکتریی به نام اریزیپاوتریکس ایجاد می شود .خوک و بوقلمون حساس ترین حیوانات نسبت به این باکتری می باشند ولی در قناری نیز این بیماری مشاهده می شود . در انسان نیز گاهی این باکتری در اثر ورود از راه زخم های پوستی موجب واکنشهای موضعی می شود . جوندگانی مثل موش یا حشرات گزنده نیز می توانند عامل بیماری را منتقل کنند . معمولا باکتری به طور آزاد در خاک مرطوب و یا آب های راکد کم عمق وجود داشته ئ تکثیر پیدا می کند . در مجموع این بیماری برای قناری خطر جدی ندارد و راه انتقال آن از طریق دهان است . معمولا علائم بیماری شامل بی اشتهایی - کز کردن - ضعف و اسهال سبز متمایل به زرد می باشد که خیلی سریع منتهی به مرگ می شود .


بیماری های مایکوپلاسمایی ( mycoplasmosis )

عامل آن مایکوپلاسما می باشد که از نظر طبقه بندی پست تر از باکتری ها قرار می گیرد و فاقد دیواره سلولی بوده ولی در روی برخی از محیط های کشت آزمایشگاهی رشد می کند . در مقابل ضدعفونی کننده ها ی مختلف و خشکی محیط بسیار حساس بوده و ظرف چند ساعت در محیط خارج از بدن موجود زنده از بین می رود . بدین خاطر برای انتقال این بیماری نیاز به تماس نزدیک بین پرنده آلوده با پرنده حساس می باشد . این میکروب از طریق تخم نیز منتقل شده و در بین آنها ایجاد مرگ و میر می کند . معمولا برای بیماریزا شدن نیاز به عوامل مستعد کننده ای مثل سایر ویروس ها و باکتری ها دارد . علائم بیماری شامل مشکلات تنفسی - خرخر کردن - آبریزش از چشم و بینی تورم مزمن ملتحمه چشم و سینوس تحت چشمی و مفاصل می باشد .در جوجه ها نیز موجب افزایش مرگ و میر می گردد .


عفونت استافیلوکوکی ( staphylococcus infection )

مهمترین گونه بیماریزای این باکتری استافیلوکوکوس اورئوس می باشد. باکتری های موجود در این خانواده درهمه جا از جمله گرد و غبار موجود در هوا پراکنده هستند . اکثر پرندگان سالم نیز در سطح پوست یا مخاط دستگاه تنفس یا گوارش یافت می شود و بعنوان یک باکتری عفونت زای فرصت طلب مطرح می باشد که در شرایط مستعد بیماریزا می گردد . جراهات پوستی و استرسهای طولانی از عمده ترین عللی است که باکتری را بیماری زا می کند . این میکروب نسبت به خشکی محیط مفاوم بوده و بدین ترتیب مدتها می تواند خارج از بدن موجود زنده بطور فعال باقی بماند . معمولا بیماری بطور انفرادی بروز کرده و بندرت همه گیر می شود . بسته به شرایط مختلف علائم بیماری بسیار متفاوت می باشد یکی از بزرگترین مشکلاتی که این میکروب ایجاد می کند افزایش تلفات جوجه ها در هنگام خروج از تخم و یا چند روز بعد از آن می باشد که معمولا در اثر عدم پاکیزگی لانه ها و یا استفاده نا صحیح و بی رویه آنتی بیوتیکهای مختلف در قناری ماده ( بعنوان پیشگیری کننده از بیماری های مختلف ) رخ می دهد . در این حالت عدم جذب کیسه زرده و یا تورم ناحیه ناف دیده خواهد شد .حالت دیگر ناشی از ورود باکتری به خون می باشد که موجب خمودگی - بی اشتهایی - ژولیدگی پرها و پف کردن و در نهایت مرگ می شود .گاهی افتادن بند های انگشتان پا و یا ناخن آنها بعلت عفونت به این باکتری می باشد . برخی مواقع عوارض عصبی از جمله لرز - برگشتن سر به طرف عقب و تشنج نیز قبل از مرگ دیده می شود . در حالاتی که عفونت از طریق خون و یا زخم پوستی به مفاصل برسد مومجب تورم و تجمع چرک فیبرینی در آنها شده و در مراحل پیش رفته موجب عفونت استخوان ها نیز می گردد . مواقعی که عوامل مستعد کننده و یا زخمهای پوستی حضور داشتته باشند این باکتری موجب تورم جلد همراه با چرک می شود و در ناحیه کف پا ایجاد آبسه کرده و سبب پادرد و لنگش می گردد .


بیماری تورم عفونی پیش معده ( infections proventriculitis )

این بیماری در اثر باکتری درشتی به نام مگا باکتر که به خانواده لاکتو باسیلاسه تعلق دارد بوجود می آید و در قناری - فینچ - مرغ عشق و برخی طوطی های کوچک دیده شده است . بیشتر مواقع این باکتری در طول دوران تولید مثل و پرورش جوجه ها مسئله ساز می شود ولی تقریبا همیشه با یک عامل مستعد کننده مثل تراکم زیاد یا سوء تغذیه همراه است . تنها نشانه بیماری از دست دادن تدریجی و بسیار آهسته وزن بدن است بطوری که طی مدت دوازده تا هجده ماه پرنده را از پا در می آورد عامل بیماری از طریق فضولات در محیط پخش می شود و از راه خوراکی سایرپرنده ها را مبتلا می کند . در کالبد گشایی زخم یا تورم پیش معده در ناحیه اتصال آن با سنگدان قابل مشاهده است که می تواند همراه یا بدون خونریزی باشد .

 

ویروس آبله canary pox

یکی از مهمترین بیماری هایی که درطول سال باعث نابودی قناریها میشود بیماری آبله است و کما بیش بسیاری ازما با آن برخورد داشته ایم و نشانه های آن را میدانیم . با این وجود اگر زمانی این بیماری گریبان پرندههای ما را بگیرد بازهم به د لیل نداشتن آگاهی کافی وکم باوری از اقدام بموقع خود داری میکنیم . بیماری آبله مانند بسیاری از بیماریهای دیگر قابل درمان میباشد و ما میتوانیم با واکسیناسیون بموقع ازنابودی پرندههای خود جلوگیری کنیم . با توجه به اینکه این بیماری در ایران شایع میباشد نباید بنشینیم ود ست روی دست بگذاریم . شما میتوانید همه ساله جوجه های خود را قبل از اینکه دراثر بی احتیاطی درچار بیماری شوند جهت پیشگیری از این بیماری واکسینه نمایید. شنیده شده افرادی بعداز واکسیناسیون پرنده های خود ادعا نموه اند که واکسیناسیون باعث بیماری واز بین رفتن قناریهای آنها شده است . این گفته صحیح نیست زیرا که این آقایان خود از آن دسته افرادی بوده اند که د یراقدام به واکسیناسیون نموده اند و خود عامل مرگ پرنده ها بوده اند . اگر پرنده ها آلوده شده باشند واکسیناسیون باعث شد ت بیماری خواهد شد . زمانیکه ویروس در میان پرنده های شما وجود دارد و درحال تکثیر میباشد واکسیناسیون نیز خطر ناک است اما بهترازاین است که صبر کنیم تا پرنده ها یکی یکی از بین بروند زیرا این صبر کردن در مدت کوتاهی پایان نمییابد وشما میبایست مد تها به انتظار مرگ پرندههای خود بنشینید دلیل این انتظار شیوع کند بیماری میباشد.این بیماری بعضی موارد بصورت پنهان و بدون علا مت درگله وجود دارد یا زمانی بصورت نشانه های بیماری تنفسی نمایان میگرد د وگاهی با مرگ یکی دو پرنده درظاهر پایان مییابد و شما فکرمیکنید که آسوده شده اید در صورتی که اینطور نیست زیرا ویروسها درانتظار فرصت مناسب و قدرتی مضاعف به حیات پنهان خود ادامه میدهند تا دراولین فرصت پرندههای شما را از پای دراورند و بطور طبیعی این فرصت را استرس ها به آنها میدهند یعنی اگر ویروس آبله بعد از شایع شدن درگله درفصل تابستان نتواند خسارت قابل توجهی به شما وارد آورد مطمئنا با شروع فصل بلوغ پرندهها و جفتگیری آنها به سراغ قناریهای شما خواهد آمد ( آیا میدانید که استرس زمان جفت اندازی وجفتگیری تا چه حد است ) .

 

یکبار واکسیناسیون هر پرنده کافی میباشد و پرنده واکسینه شده در سال آینده نیاز به واکسیناسیون مجد د ندارد . در صورتی که پرندههای خود را واکسینه نمایید درسال آینده تنها جوجه های شما نیاز به واکسینه شدن دارند و برای قناریهای کهنه شما که در سال گذشته واکسینه شده اند هیچ مشکلی پیش نخواهد آمد .لازم است تذکر دهم که اگر از واکسن تنها بعنوان پیشگیری استفاده کرده باشید تا یکماه تحت هیچ شرایطی نباید قناری واکسینه شده را جهت فروش عرضه نمایید و درصورتی که پس از مشاهده بیماری قناریها را واکسینه کنید حد اقل تا سه ماه بعد از واکسیناسیون اجازه فروش پرندهها را نخواهید داشت .

نشانه های بیماری آبله عبارتند از :
عوارض تنفسی
زخم در اطراف چشمها و نوک پرنده
زخم در ناحیه مخرج پرنده
وجود برجستگیهای کرم رنگ در ناحیه شکم و سینه پرنده
وجود لکه های چرکی در دهان و حلق پرنده

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم آذر 1390ساعت 23:49  توسط دکتر توسلی , جمالی  | 

بیماریهای مهم گربه‌ها

گربه‌های اهلی به بیماریهای ویروسی و باكتریایی مختلفی حساس هستند. خوشبختانه بسیاری از بیماریهای رایج و متداول گربه‌ها می‌تواند بوسیله یك برنامه واكسیناسیون منظم كنترل شود. در ضمن گربه‌ها می‌توانند بوسیله انگلهای خارجی مانند كنه‌ها، كك‌ها و جربها آلوده شوند


عفونت دستگاه تنفسی فوقانی یك بیماری متداول گربه‌ها است و گاهی اوقات بویژه درگربه‌های جوان و بچه گربه‌ها، می‌تواند مرگ‌آفرین باشد .
پان لوكوپنی یا تورم روده عفونی یك بیماری بسیار مسری و در اكثر موارد مرگ‌آور است كه با یك شروع ناگهانی و بروز علائم معده‌ای ـ  روده‌ای مانند : استفراغ و اسهال همراه است . واكسیناسیون تنها راه مؤثر برای كنترل این بیماری خطرناك است .
یك بیماری مهلك دیگر نیز وجود دارد به نام لوكمی ویروسی گربه‌ها یا (Felv) كه بسیار مسری بوده و از طریق تماس مستقیم منتقل می‌شود. یك گربه آلوده به ویروس عامل این بیماری، ممكن است علائم مختلفی مانند كسالت، از دست دادن  وزن ، تب و كم‌خونی را نشان بدهد . گربه مبتلا قبل از بروز علائم می‌تواند بیماری را به سایر گربه‌ها انتقال دهد. واكسیناسیون و جلوگیری از تماس با گربه‌های آلوده در كنترل بیماری مؤثر است .
یك بیماری رایج و مهم دیگر تورم عفونی صفاق است. اگرچه این بیماری، مسری است، با این حال بنظر می‌رسد كه برخی گربه‌ها یك ایمنی طبیعی و ذاتی نسبت به آن پیدا می‌كنند. گربه آلوده به عامل این بیماری ممكن است یك ناقل بدون نشان دادن علائم باشد . بر خلاف بیماری قبلی یك تست خونی قابل دسترس برای تشخیص آن وجود ندارد ولی واكسیناسیون بر علیه آن بكار می‌رود .
از سایر بیماری هایی كه در شرایط غیربهداشتی ، ممكن است گربه خانگی به آن مبتلا شود ، آلودگی به انگلهای خارجی مانند، كك‌ها، جربها، كنه‌ها و همچنین بروز عفونتهای قارچی است كه در این آلودگیها، خارش، موریختگی، التهاب پوست و همچنین جراحات ثانویه پوست، ناشی از خارش اولیه، ممكن است حادث شود. بهترین وكارآمدترین راه پیشگیری از وقوع این چنین آلودگی هایی رعایت بهداشت مو و پوست حیوان، شانه كردن مداوم موها و شستن آنها است .
از جمله مهمترین آلودگیهای انگلی داخلی در گربه، توكسوپلاسموز را می‌توان نام برد كه به وسیله یك تك یاخته به نام توكسوپلاسما گوندی بوجود می‌آید. در گربه‌های بالغ باعث ایجاد علام مغزی همانند عدم تعادل و تلوتلو خوردن می‌شود و در گربه‌های جوان باعث علائم حاد تنفسی می‌شود. این بیماری می‌تواند از طریق مدفوع گربه به انسان منتقل شود. از اینرو سعی كنید از آلودگی محیط زندگی خود به مدفوع گربه و تماس با آن جلوگیری بعمل آورید. برای اینكار باید از داروهای ضدعفونی‌كننده قوی برای تمیز كردن محل توالت گربه، استفاده كرده و سعی كنید بستر آن را روزانه تعویض كنید و بطریقی كه گفته شد جلوی شكار كردن گربه خود را بگیرید و در ضمن هیچ نوع گوشتی (مگر گوشت ماهی) را بدون پختن به مصرف گربه خود نرسانید .
 
واكسیناسیون در گربه

واكسیناسیون بر علیه تورم و التهاب ویروسی بینی و نای گربه‌ها یا (FVR)

نوع واكسن یك واكسن كشته شده یا تخفیف حدت یافته است كه نوع تخفیف حدت یافته به دو روش داخل عضلانی و قطره داخل بینی استفاده می‌شود . واكسن كشته شده هم، به طریق زیر جلدی استفاده می‌شود . سن واكسیناسیون 10 ـ 8 هفتگی و 14 ـ 12 هفتگی و سپس تكرار آن بصورت سالیانه است. در مورد (FCV) نیز برنامه واكسیناسیون همانند (FVR) می‌باشد. ویروس (FCV) یكی از عوامل ایجادكننده سندرم دستگاه تنفسی فوقانی گربه‌ها است. برنامه واكسیناسیون در برابر پان‌لوكوپنی نیز دقیقآ همان برنامه‌ای است كه در بالا ذكر شد .
در مورد ویروس لوكمی گربه‌ها (Felv) نیز نوع واكسنی كه بكار می‌رود، واكسن كشته شده است كه بطریق عضلانی تزریق می‌شود، سن واكسیناسیون هم در 9 روزگی و سپس 3 ـ 2 ماهگی و سپس تكرار آن بصورت سالیانه است .
در برنامه واكسیناسیون برای پیشگیری از هاری 2 نوع واكسن تخفیف حدت یافته و واكسن كشته شده وجود دارد كه هر دو در عضله تزریق می‌شود. سن واكسیناسیون هم در 16 ـ 12 هفتگی بوده، در مورد واكسن تخفیف حدت یافته تكرار آن بصورت هر 3 سال یكبار و در مورد واكسن كشته شده تكرار آن سالیانه خواهد بود .
 
مشاهدات بالینی

همانطور كه قبلا ذكر شد، انگلهای خارجی متعددی می‌توانند باعث آلودگی گربه شوند با یك ذره‌بین، بین موهای حیوان را با دقت از نظر وجود كك‌ها، جربها و كنه‌ها بررسی كنید. ظاهر موهای گربه باید صاف، براق و غیر نمدی باشد. به گوشهای گربه نگاه كنید، گوشها باید تمیز و خشك و عاری از هرگونه ترشحات باشد، وجود ترشحات، بوی بد و التهاب نشان دهنده تورم و التهاب گوش می‌باشد . بینی نیز باید فاقد ترشحات باشد. خروج ترشحات چركی نشان‌دهنده درگیری دستگاه تنفسی حیوان است. چشمهای حیوان باید براق و تمیز بوده و فاقد ترشحات باشد. وجود ترشحات، كدورت چشم و... نشان‌دهنده بیماری چشمی است .
برای معاینه دهان گربه، آنرا باز كرده و داخل دهان، زبان و لثه‌ها را از نظر وجود زخم و تورم بررسی كنید. وجود زخم در دهان ممكن است بدلیل برخی بیماریهای عمومی مانند سندرم دستگاه تنفسی فوقانی گربه‌ها باشد. برای بررسی مقعد گربه ، دم آن را بلند كرده و آنرا از نظر وجود علایمی دال بر اسهال بررسی كنید . اسهال می‌تواند نشان‌دهنده برخی اختلالات گوارشی و بیماریهای عمومی باشد .
وجود ترشحات چركی یكی از علائم درگیری دستگاه تنفس است . از علائم دیگر سرفه است كه می‌تواند نشان ‌دهنده وجود عفونت در دستگاه تنفسی باشد و یا ممكن است علل دیگری همانند وجود مواد خارجی در مجاری تنفسی یا حساسیت (برای مثال ناشی از دود سیگار) دخیل باشد. از علائم رایج و متداول دیگر افزایش تعداد تنفس است، یك گربه در حالت طبیعی 25 تا 30 بار در دقیقه نفس می‌كشد افزایش این تعداد اگر بدلیل ورزش (تحركات بدن) یا گرمی هوا، هیجان و استرس نباشد، احتمالا ناشی از بیماری است بنابراین با شمردن تعداد تنفس گربه‌تان تا حدودی می‌توانید به وضعیت آن پی ببرید. در ضمن كیفیت تنفس حیوان را نیز دقیقآ ارزیابی كنید. تنفس باید بدون ایجاد درد و بدون صدا باشد. تنفس توأم با درد و صدا و تنگی نفس ممكن است ناشی از یك بیماری باشد .
یكی دیگر از علائم بیماری دستگاه تنفسی عطسه است كه عموما همراه عفونت های دستگاه تنفسی دیده می‌شود ،عطسه در واقع یك عكس‌العمل غیرارادی است كه بدلیل وجود مواد محرك درمجاری هوایی ایجاد می‌شود . برای بررسی اختلالات دستگاه گوارش یكسری علائم را باید مورد بررسی قرار دهید. یكی از علائم رایج در اختلالات و بیماریهای دستگاه گوارش اسهال است كه همانطور كه ذكر شد با بلند كردن دم گربه و مشاهده ناحیه اطراف مقعد می‌توانید به وجود آن پی ببرید. علاوه بر این، اسهال می‌تواند بیانگر آلودگی انگلی نیز باشد .
از علائم دیگر اختلالات دستگاه گوارش استفراغ می‌باشد، هر چند همه استفراغ‌ها لزومآ خطرناك نیستند با این حال بسیاری از آنها می‌تواند بدلیل اختلالات معده، روده و یا بدنبال بسیاری از بیماریهای سیستمیك بروز كند .
از علائم دیگر، كاهش اشتهای حیوان می‌باشد. اگر متوجه شدید كه اشتهای گربه‌تان كاهش پیدا كرده، باید بدانید كه بسیاری از بیماریهای عمومی باعث این حالت می‌شوند. مگر در مواردی مانند تغییر جیره غذائی . از علائم دیگر، تورم شكم گربه است كه ممكن است ناشی از انسدادهای روده‌ای یا اختلالات لوزالمعده و كبد حیوان باشد، در ضمن وجود درد در موقع لمس شكم نیز می‌تواند بدلیل اختلالات مذكور باشد .
یكی دیگر از نشانه‌های بیماری دستگاه گوارش، یبوست است. اگر متوجه شدید كه گربه در دفع مشكل دارد و مدفوع آن بسیار سفت و خشك است باید بدانید كه احتمالا حیوان دچار یبوست شده است. این حالت ممكن است بدلیل اختلالات بسیار خطرناكی مانند انسداد روده باشد. از معاینات بسیار مهم دیگر، اندازه‌گیری وزن حیوان است كاهش سریع و ناگهانی وزن بسیار با اهمیت است. چرا كه بدنبال بسیاری از بیماریهای مهم و خطرناك می‌تواند حادث شود. اگر گربه شما ماده است ناحیه واژن را از نظر وجود ترشحات، بوی بد و یا پرخونی و تورم مورد معاینه قرار دهید. در مورد گربه نر نیز بیضه‌ها را از نظر تقارن، جراحات روی پوست بیضه و اندازه معمول‌شان بررسی كنید .
اگر در مواقعی مشكوك هستید كه گربه خانگی‌تان دچار بیماری است، علائمی را كه ذكر شد دقیقآ مورد بررسی قرار دهید وجود هر یك از این علائم (به تنهایی یا همراه با علائم دیگر) ممكن است نشان‌دهنده یك بیماری خطرناك باشد. توصیه می‌كنیم در این مواقع از هرگونه اقدام خودسرانه پرهیز كرده و با دامپزشك خود مشورت كنید.

+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم آذر 1390ساعت 23:48  توسط دکتر توسلی , جمالی  | 

نکات مربوط به خرید سگ

اگرقصد تهیه یک سگ را به عنوان حیوان خانگی دارید ، خواشمند است قبل از هر اقدامی مطالب این صفحه را بادقت مطالعه نمایید تابعدا " دچار احساس پشیمانی یا گناه نشوید  . نگهداری یک حیوان بویژه یک سگ به همان اندازه که زیبا و سرگرم کننده است می تواند کسالت آور ومشکل آفرین نیز باشد  . پس حتما " اطلاعات خود را تکمیل کرده و سپس با علم به وجود مشکلات و عواقب آن ، سگ مناسب را تهیه کنید  . سگ ها نیازمند تمرین و بازی با صاحبشان هستند  . اگر شما خیلی کار می کنید و وقت کافی ندارید ، حتی یک لحظه هم به فکر خریدن سگ بویژه سگ خانگی نباشید  .
 
قبل از هر چیز بهتر است کمی در مورد نژادها بدانید  . سگها از نظر اندازه و جثه به سه گروه تقسیم می شوند  :

1 - نژادهای کوچک یا آپارتمانی
2 – نژادهای متوسط
3 – نژادهای بزرگ

نژادهای آپارتمانی :

این نوع سگ ها با خصوصیات اخلاقی متنوع ، جهت نگهداری در خانه های کوچک و یا آپارتمان مناسب هستند . مانند تریرها ، پودل ، شیتزو ، شی هوا هوا ، پیکینز ، داشهوند و .... . خیلی از نژاد های تریر پر انرژی هستند و نیاز به تمرین زیاد دارند . آنها اغلب بسیار کنجکاو و عاشق ماجراجوئی و گردش در مکان های جدید و ملاقات با سگ های دیگر هستند . بعضی از این نژاد ها ممکن است خیلی عصبی باشند به همین علت شاید نیاز به تعلیم وتربیت داشته باشند، هم چنین این سگ ها خیلی باهوش بوده و از تعلیم لذت می برند .


Shih tzu_4.jpg



سگ های شکاری :

شامل سگهایی هستند با وزن تقریبا " 10 – 25 کیلوگرم که اکثر سگهای شکاری در این دسته قرار می گیرند . این سگها به فضای بیشتری جهت زندگی نیاز دارند . مانند دالماسین ، کولی و .... . سگ های نژاد متوسط مانند کوکر اسپانیل احتیاج به 2 ساعت راه رفتن و تمرین در روز دارند . اگر شما صاحب یک سگ نژاد کولی هستید سعی کنید حداقل 3 ساعت در روز به آن تمرین دهید و ترجیحا ً در یک فضای باز ، جائی که بتواند پاهایش را کش دهد ببرید . این سگ ها بسیار باهوش هستند و نیازمند تحرک هستند .


border_Collie10.jpg



سگ های بزرگ :

این گروه را سگهایی مانند ژرمن شفرد ،گریت دین ، دوبرمن ، باکسر، رت وایلرو ..... تشکیل می دهند که اغلب جهت نگهبانی از آنها استفاده می شود و به فضای بزرگتری مانند یک حیاط بزرگ یا باغ جهت زندگی نیاز دارند . سگ نژاد بزرگ به اندازه نژاد متوسط نیازمند تمرین روزانه نمی باشد . حدود 1 ساعت تمرین در روز برای این گروه سگ ها و حداقل نیم ساعت آموزش در روز مفید خواهد بود . سگ سالوکی میتواند یک سگ ایده آل اهلی برای نگهداری باشد ، آنها عاشق راه رفتن هستند اما در منزل می توانند کاملا آرام دراز بکشند و خیلی مودب باشند . لابرادورخیلی سریع چاق میشود و بایستی به آنها از سنین پایین جهت لاغر نگه داشتنشان ورزش داد . نژاد های بسار بزرگ مانند سنت برنارد احتیاجی به تمرین زیادی ندارند .


Labrador-retriever3.jpg



تمرین :

تمام سگ ها نیازمند تمرین می باشند ؛ چه سگ کوچکی مانند شی هواهوا و یا سگی بزرگی مانند جرمن شفرد . این مهم است که شما سگی را انتخاب کنید که با نوع زندگی شما هماهنگ باشد . برای مثال اگر شما مشغله فراوان و زمان فراغت کمی دارید و نمیتوانید بیشتر از 1 ساعت پیاده روی کنید ، سگ نژاد کولی نگیرید . آن ها بسیار فعال و پر تحرک هستند و مهم نیست شما چه قدر آن ها را راه می برید ، چون هیچ گاه خسته نمی شوند . با تمام این وجود فکر نکنید که با خریدن اسباب بازی یا وسیله سرگرمی سگ میتوانید از تمرینات آن ها راحت شوید . همه سگ ها نیازمند گردش های روزانه هستند . نه صرفا ً از جهت تمرین ، بلکه از جهت از بین بردن بی حوصلگی آن ها . اگر این کار را انجام ندهید ، ممکن است با یک سگ بی حوصله و خسته و غمگین و عموما ً عصبی مواجه شوید .


adopt3.JPG


برنامه تمرین سگ شما باید شامل راه رفتن های روزانه ، دویدن ، بازی با صاحب و سایر سگ ها و همچنین تعلیم رفتارهای مورد نیاز بصورت حداقل 2 بار در هفته باشد . اگر می توانید ، در این زمینه با یک مربی کار آزموده مشورت کنید یا حیوانتان را به مراکز تربیت بسپارید .؛، جایی که سگ شما این شانس را دارد که با سایر سگ ها برخورد داشته و رفتارهای خوب را یاد بگیرد .


adopt1.jpg



از کجا سگ مناسب تهیه کنیم ؟

کلینیک های دامپزشکی : پرورش دهنده های معتبر با کلینیک های دامپزشکی در ارتباط هستند بدین ترتیب کلینیک های دامپزشکی بهترین منبع جهت خرید سگ می باشند زیرا در آنجا ابتدا شما با نژادهای مختلف و مشکلات نگهداری سگها آشنا می شوید ، سپس سگ را از نظر سلامتی تایید و در صورت لزوم سگ را واکسینه کرده و داروهای ضد انگل مناسب را تجویز می کنند . ضمنا ً کلینیک های دامپزشکی تنها مراکز مجاز صدور شناسنامه بهداشتی حیوانات می باشند .


adopt2.jpg


adopt5.JPG


adopt7.jpg


adopt4.jpg
+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم آذر 1390ساعت 23:47  توسط دکتر توسلی , جمالی  | 

مهم ترین توصیه های بهداشتی درباره نگهداری پرندگان در خانه

شاید بتوان گفت رابطه انسان با حیوانات از همان بدو آفرینش وجود داشته است همان جا که قابیل چگونگی دفن برادرش را از کلاغی آموخت. در طول تاریخ این رابطه ادامه داشته است تا به امروز که انسان با وجود شهرنشینی و زندگی مدرن و پرسرعت هنوز نتوانسته از همزیستی با حیوانات دست بردارد و به نگهداری آن ها مبادرت می کند. چند دهه پیش حیوانات خانگی به معنای نگهداری از مرغ و خروس بود اما حالا پرندگان زینتی متنوع هم میهمان برخی خانه ها هستند. پرندگان در این میان بیشترین طرفداران را دارند زیرا کمترین آزار را به نسبت سایر حیوانات دارند از طرفی جزو دوست داشتنی ترین موجودات هستند.

اما به هر حال لازم است برای پیش گیری از بیماری های احتمالی و کاهش خطر نگهداری با حیوانات نکاتی را گوشزد کنیم.دکتر سیدرضا دیانت مقدم، متخصص بیماری های قابل انتقال از پرندگان به انسان در این باره به خراسان می گوید: مهم ترین بیماری قابل انتقال از پرندگان به انسان بیماری آنفلوآنزای فوق حاد است که معمولا در پرندگان آبزی بیشتر است تا پرندگان خانگی و خوشبختانه سازمان دام پزشکی با اقدامات لازم و نظارت کافی تاکنون به خوبی عمل کرده است. دکتر دیانت با اشاره به این که در صورت بروز بیماری، پرنده باید معدوم شود زیرا تماس با پرنده، هر نوع آن و اشیای آلوده به مدفوع باعث انتقال بیماری به انسان می شود، می افزاید: سایر بیماری ها مربوط به خود پرنده است و در صورت آلوده بودن پرنده به کک یا شپش، فردی که در تماس با پرنده است می تواند دچار آن بیماری شود. وجود کک یا شپش بسته به رعایت بهداشت و محل نگهداری پرنده است و از بین بردن آن نیز فقط با سم پاشی با به کار بستن بعضی از اقدامات پیش گیرانه میسر است.لازم به ذکر است کسانی که طوطی، مرغ عشق و سایر پرندگان زینتی نگهداری می کنند به دلیل رعایت بهداشت و نکات ضروری کمتر با خطر بیماری های خطرناک و نادر منتقله از پرندگان روبه رو می شوند اما بحث آلرژی جداست زیرا برخی افراد به پر پرندگان حساسیت دارند و به محض شناسایی چنین حساسیتی باید از مواجهه با پرنده دوری کنند. از طرفی نباید فراموش کرد که کسانی که در کشتارگاه کار می کنند و یا ارتباط دائم با پرنده، فضولات و لاشه حیوان دارند بیشتر در معرض خطر قرار دارند و باید نکات ایمنی را رعایت کنند.اما نگهداری از پرنده های زینتی که در شرایط بهداشتی پرورش یافته اند و پس از ۳ روز قرنطینه کاملا سالم هستند سلامتی کسی را تهدید نمی کند. حساسیت به پرندگان نیز می تواند پوستی یا تنفسی باشد و بعضی از افراد به دلیل ضعف سیستم ایمنی دچار حساسیت می شوند، به طور کلی ایجاد حساسیت به پرندگان نسبت به سایر حیوانات کمتر است اما علائمی مثل سرخی پوست، ترشح، سوزش چشم و بینی، عطسه و گلودرد در مواردی ممکن است مشاهده شود. از آن جا که مدفوع خشک پرنده می تواند به صورت گرد و ذرات معلق در فضا به حرکت درآید و استنشاق شود برای پیش گیری از ابتلا به آلرژی یا عود علایم باید حتما مدفوع پرندگان به صورت مستمر و منظم تمیز شود.دکتر دیانت مقدم به مردم توصیه می کند زمانی که قصد خرید پرنده را دارید باید از مکانی بخرید که نکات بهداشتی را رعایت کند. ظاهر پرنده باید سالم و شاداب باشد. جست و خیز کافی داشته باشد. غذا خوردن پرنده باید طبیعی باشد. در ابتدای خرید بهتر است اگر پرنده دیگری دارید، پرنده جدید را در قفس جداگانه ای قرار دهید پس از حصول اطمینان از سلامت پرنده او را به مکان نگهداری پرنده خود منتقل کنید. پرنده هم چنین باید از تماس با پرندگان آزاد مثل گنجشک یا کبوتر محروم باشد زیرا ممکن است به وسیله آن ها بیمار شود.در هر صورت مهم ترین توصیه درباره پرندگان این است که واکسیناسیون پرندگان را به ویژه مرغ و خروس، بوقلمون، کبوتر و جوجه جدی بگیرند. در مورد پرندگان زینتی هم رعایت شرایط بهداشتی یک اصل است و چنان چه به هنگام خرید یا نگهداری، اصولی که ذکر شد رعایت شود، مشکلی رخ نمی دهد.   
+ نوشته شده در  دوشنبه چهاردهم آذر 1390ساعت 23:46  توسط دکتر توسلی , جمالی  |